Biblia w rok · Dzień 343 z 365
Dzień 343
Am 1–3; J 15; Ps 43
Dzień 343 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Am 1
1 Słowa Amosa, który był między pasterzami z Tekua, które widział o Izraelu za dni Uzyjasza, króla Judzkiego, i za dni Jeroboama, syna Joazowego, króla Izraelskiego, dwa lata przed trzęsieniem ziemi. 2 i rzekł: Zaryczy Pan z Syonu, z wyda głos swój;i będą płakały mieszkania pasterzy, a wyschną pola najwyborniejsze. 3 Tak mówi Pan: Dla trzech występków Damaszku, , dla czterech, nie przepuszczę mu, , że młócili wozami żelaznemi Galaada; 4 Ale poślę ogień na dom Hazaela, który pożre pałace Benadadowe. 5 Połamię też zaworę w Damaszku, a wykorzenię obywatela z doliny Awen, i tego, który trzyma sceptr z domu Heden; i pójdzie w niewolę lud Syryjski do Kir, mówi Pan. 6 Tak mówi Pan: Dla trzech występków Gazy, owszem, dla czterech, nie przepuszczę im, przeto, że ich pojmawszy, w więzienie wieczne podawali Edomczykom; 7 Ale poślę ogień na mur Gazy, który pożre pałace jej. 8 Wykorzenię też obywatela z Azotu, i tego, który trzyma sceptr z Aszkalonu, i obrócę rękę moję przeciwko Akkaronowi, że zginie Filistynów, mówi panujący Pan. 9 Tak mówi Pan: Dla trzech występków Tyru, owszem, dla czterech, nie przepuszczę mu, przeto, że ich w więzienie wieczne podali Edomczykom, a nie wspomnieli na przymierze braterskie; 10 Ale poślę ogień na mur Tyrski, który pożre pałace jego. 11 Tak mówi Pan: Dla trzech występków Edoma, owszem, dla czterech, nie przepuszczę mu, przeto, że zepsowawszy w sobie wszelaką litość swoję prześladuje mieczem brata swego, a gniewem swym pała, owszem, jego rozsila się bez przestania; 12 Ale poślę ogień na Teman, i pożre pałace w Bocra. 13 Tak mówi Pan: Dla trzech występków synów Amonowych, owszem, dla czterech, nie przepuszczę mu, przeto, rozcinali brzemienne w Galaad, tylko aby rozszerzali granice swoje; 14 Ale rozniecę ogień na murze Rabby, który pożre pałace jego z krzykiem w dzień wojny, i z wichrem w dzień niepogody. 15 I pójdzie król ich w niewolę, on i jego z nim, mówi Pan.
Am 2
1 Tak mówi Pan: Dla trzech występków Moaba, , dla czterech, nie przepuszczę mu, , spalił kości króla Edomskiego na popiół; 2 Ale poślę ogień na Moaba, który pożre pałace Karyjot; i umrze Moab w huku, w krzyku i w głosie trąby. 3 I wygładzę sędziów z pośrodku jego, i wszystkich jego pobiję z nim, mówi Pan. 4 Tak mówi Pan: Dla trzech występków Judzkich, owszem, dla czterech, nie przepuszczę mu, przeto, że odrzucają Pański, i ustaw jego nie przestrzegają, a dadzą się zwodzić kłamstwom swoim, których naśladowali ojcowie ich; 5 Ale poślę ogień na Judę, który pożre pałace Jeruzalemskie. 6 Tak mówi Pan: Dla trzech występków Izraelskich, owszem, dla czterech, nie przepuszczę mu, przeto, że sprawiedliwego za pieniądze sprzedawają, a ubogiego za parę trzewików; 7 Którzy usiłują, aby na proch potarli głowy ubogich, a drogę pokornych podwracają; syn i ojciec jego wchodzą do jednejże dziewki, aby splugawili imię świętobliwości mojej; 8 I na szatach zastawionych kłaniają się przy każdym ołtarzu, a wino tych, co podpadli pod kaźń, piją w domu bogów swoich. 9 Chociażem Ja wytracił Amorejczyka od ich, którego wysokość była jako wysokość cedrów, warownie stał jako dąb, wszakżem skaził owoc jego z wierzchu, a korzenie jego ze spodku. 10 A was wywiodłem z ziemi Egipskiej, i prowadziłem was po puszczy czterdzieści lat, żebyście posiedli ziemię Amorejczyka. 11 Nadto wzbudzałem z synów waszych proroków, a z młodzieńców waszych Nazarejczyków; nie tak jest, o synowie Izraelowi? mówi Pan. 12 Aleście wy napawali Nazarejczyków winem, a prorokom zakazywaliście, mówiąc: Nie prorokujcie. 13 Oto Ja ścisnę ziemię waszę, tak jako ciśnie wóz napełniony snopami. 14 I zginie ucieczka od prędkiego, a mocarz nie pokrzepi mocy swojej, i duży nie wybawi swojej; 15 A ten, który trzyma łuk, nie ostoi się, i prędki na nogi swe nie uciecze, a ten, który jeździ na koniu, nie zachowa duszy swej, 16 Ale i rycerz serca zmężałego między mocarzami nago uciecze w on dzień, mówi Pan.
Am 3
1 Słuchajcie słowa tego, które mówi Pan przeciwko wam, synowie Izraelscy! przeciwko wszystkiemu rodzajowi, którym wywiódł z ziemi Egipskiej, mówiąc: 2 Tylkom was samych poznał ze wszystkich rodzajów ziemi; was nawiedzę dla wszystkich waszych. 3 dwa pójdą nie zgodziwszy się? 4 Izali zaryczy lew w lesie, gdyby nie miał łupu? Izali wyda lwię głos swój z jaskini swojej, gdyby łapać nie miało? 5 Izali ptak wpadnie w sidło na ziemi, gdyby sidła nie było? Izali będzie podniesione sidło z ziemi, gdyby nic nie uwięzło? 6 Izali się ludzie nie lękają, gdy trąba w mieście zabrzmi? izali jest w mieście co złego, którego by Pan nie uczynił? 7 nic nie czyni panujący Pan, chyba żeby objawił tajemnice swoję sługom swoim, prorokom. 8 Lew ryczy, któżby się nie bał? Panujący Pan mówi, któżby nie prorokował? 9 Obwołajcie w pałacach w Azocie i w pałacach ziemi Egipskiej, a mówcie: Zbierzcie się na góry , a wielkie zamięszania w pośrodku jej, i ucisk cierpiących w niej; 10 I że nie umieją czynić, co jest prawego, mówi Pan, zbierając na pałacach swoich skarby z zdzierstwa i z łupiestwa. 11 Przetoż tak mówi panujący Pan: Oto nieprzyjaciel około tej ziemi, a ten odejmie od ciebie siłę twoję, i rozchwycone będą pałace twoje. 12 Tak mówi Pan: Jako wyrywa pasterz z paszczęki lwiej dwa gnaty albo kęs ucha, tak wyrwani będą synowie Izraelscy, którzy mieszkają w Samaryi na stronie łoża, i na stronie pościeli. 13 Słuchajcie a oświadczajcie w domu Jakóbowym, mówi panujący Pan, Bóg zastępów. 14 Bo dnia , którego Izraela nawiedzę dla przestępstwa jego, nawiedzę też ołtarze w Betel, i odcięte będą rogi ołtarza, tak, że na ziemię upadną; 15 I uderzę dom zimy o dom lata, a zginą domy z kości słoniowych, a domy zacne koniec wezmą, mówi Pan.
J 15
1 Jam jest ona winna macica prawdziwa, a Ojciec mój jestci winiarzem. 2 Każdą latorośl, która we mnie owocu nie przynosi, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby obfitszy owoc przyniosła. 3 Już wy jesteście czystymi, dla słów, którem do was mówił. 4 Mieszkajcież we mnie, a ja w was; jako latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie, nie będzie trwała w winnej macicy, także ani wy, jeźli we mnie mieszkać nie będziecie. 5 Jam jest winna macica, a latorośle; kto mieszka we mnie, a ja w nim, ten przynosi wiele owocu; bo beze mnie nic uczynić nie możecie. 6 Jeźliby kto nie mieszkał we mnie, wyrzucony będzie jako latorośl, i uschnie; i zbiorą je i na ogień wrzucą, i zgoreje. 7 Jeźli we mnie mieszkać będziecie i słowa moje w was mieszkać będą, czegobyściekolwiek chcieli, proście, a stanie się wam. 8 W tem będzie uwielbiony Ojciec mój, kiedy obfity owoc przyniesiecie, a będziecie moimi uczniami. 9 Jako mię umiłował Ojciec, tak i ja umiłowałem was; trwajcież w miłości mojej. 10 Jeźli przykazania moje zachowacie, trwać będziecie w miłości mojej, jakom i ja zachował przykazania Ojca mego i trwam w miłości jego. 11 Tomci wam powiedział, aby moje w was trwało, a wesele wasze było zupełne. 12 Toć jest przykazanie moje, abyście się społecznie miłowali, jakom i ja was umiłował. 13 Większej miłości nad tę żaden nie ma, gdyby kto swoję położył za przyjacioły swoje. 14 Wy jesteście przyjaciele moi, jeźli czynić będziecie, cokolwiek ja wam przykazuję. 15 Jużci was dalej nie będę zwał sługami; bo sługa nie wie, co czyni pan jego; leczem was nazwał przyjaciółmi, bo , comkolwiek słyszał od Ojca mego, oznajmiłem wam. 16 Nie wyście mnie obrali, alem ja was obrał; i postanowiłem, abyście wyszli i przynieśli owoc, a owoc wasz aby trwał, i o cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu mojem, żeby wam dał. 17 Toć wam przykazuję, abyście się społecznie miłowali. 18 Jeźli was świat nienawidzi, wiedzcie, żeć mię , niżeli was, miał w nienawiści. 19 Byście byli z świata, świat, co jest jego, miłowałby; lecz nie jesteście z świata, alem ja was wybrał z świata, was świat nienawidzi. 20 Wspomnijcie na słowo, którem ja wam powiedział: Nie jest sługa większy nad pana swego. Jeźlić mię prześladowali, i was prześladować będą; jeźli słowa moje zachowywali, i wasze zachowywać będą. 21 Aleć wam to wszystko czynić będą dla imienia mego, iż nie znają , który mię posłał. 22 Bym był nie przyszedł, a nie mówił im, nie mieliby grzechu; lecz teraz nie mają wymówki z grzechu swego. 23 Kto mnie nienawidzi, i Ojca mego nienawidzi. 24 Bym był tych uczynków nie czynił między nimi, których żaden inszy nie czynił, grzechu by nie mieli; lecz teraz i widzieli i nienawidzili i mnie, i Ojca mego. 25 Ale iżby się wypełniło słowo, które jest w ich napisane: Że mię darmo mieli w nienawiści. 26 A gdy przyjdzie on pocieszyciel, którego ja wam poślę od Ojca, Duch prawdy, który od Ojca przychodzi, on o mnie świadczyć będzie. 27 Ale i wy świadczyć będziecie; bo ze mną od początku jesteście.
Ps 43
1 Sądź mię, o Boże! a ujmij się o sprawę moję; od narodu niemiłosiernego, i od człowieka zdradliwego i niezbożnego wyrwij mię; 2 Boś ty jest Bóg siły mojej. Przeczżeś mię odrzucił? a smutno chodzę dla uciśnienia od nieprzyjaciela? 3 Ześlij światłość twoję, i prawdę twoję; te mię poprowadzą, i wprowadzą mię na świętą górę twoję, i do przybytków twoich, 4 Abym przystąpił do ołtarza Bożego, do Boga wesela i radości mojej; i będę cię wysławiał na harfie, o Boże, Boże mój! 5 Przeczże się smucisz, duszo moja, a przecz trwożysz sobą we mnie? Czekaj na Boga, go jeszcze będę wysławiał, gdyż on jest wielkiem zbawieniem twarzy mojej, i Bogiem moim.
Słowniczek archaizmów (29)
- jeruzalemu
- Jerozolima
- owszem
- przeciwnie; owszem
- przeto, przetoż
- dlatego
- ostatek
- reszta
- ustawicznie
- ciągle
- zapalczywość
- gniew; gorliwość
- iż, iżby
- że
- książęta, książąt, książąt
- przywódca, władca, wódz
- zakon, zakonie
- Prawo Mojżeszowe (Tora)
- nadto
- ponadto
- oblicza
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- aczkolwiek
- chociaż
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- duszę, duszy
- życie, osoba, człowiek
- nieprawości
- bezprawie, grzech
- społem
- razem
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
- samaryi
- Samaria
- obaczcie
- zobaczyć, spojrzeć
- onego
- ten, tamten
- jeźli, jeźliby, jeźlić
- jeśli
- wyście
- wy jesteście
- precz
- daleko, na zewnątrz
- wesele
- radość
- jedno
- tylko (np. „jedno wierz” = tylko wierz)
- wszystko
- cały, każdy
- pierwej
- wcześniej, najpierw
- przecz, przeczże
- dlaczego
- albowiem
- ponieważ, bo
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Trwajcie we mnie
J 15
Jezus przedstawia obraz winorośli: on jest krzewem, Ojciec ogrodnikiem, a uczniowie latoroślami. Gałąź nie wytęża się, by rodzić owoc, lecz trwa przy krzewie. Dlatego powtarza kilka razy: trwajcie we mnie. Bez niego nic nie możemy uczynić. Ogrodnik przycina latorośle, które rodzą owoc, aby przyniosły go jeszcze więcej, więc czasem trudne doświadczenia mogą być częścią wzrostu. Owocem jest miłość, radość i posłuszeństwo. Zastanów się, co pozwala ci dziś trwać w Chrystusie: modlitwa, czytanie, wspólnota. Wybierz jedną praktykę i wykonuj ją codziennie, nie dla zasługi, ale dla bliskości. Przycinanie bywa bolesne, ale zawsze służy owocowi.
Modlitwa: Panie, daj mi trwać w tobie jak gałąź w winorośli. Niech moje życie rodzi owoc.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.