Biblia w rok · Dzień 61 z 365
Dzień 61
Lb 12–13; Łk 17; Ps 61
Dzień 61 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Lb 12
1 mówiła Maryja i Aaron przeciw Mojżeszowi dla żony Murzyńskiej, którą pojął; bo żonę murzynkę był pojął; 2 I mówili: tylko przez Mojżesza mówił Pan? azaż też nie mówił przez nas? a to usłyszał Pan. 3 A Mojżesz był mąż najpokorniejszy ze wszystkich ludzi, którzy mieszkali na ziemi. 4 A natychmiast rzekł Pan do Mojżesza, i do Aarona, i do Maryi: Wynijdźcie was troje przed namiot zgromadzenia; i wyszli samo troje. 5 Zatem zstąpił Pan w słupie obłokowym, i stanął we drzwiach namiotu, i zawołał Aarona i Maryi, i przyszli oboje. 6 I rzekł do nich: Słuchajcie teraz słów moich: między wami będzie prorok, Ja Pan w widzeniu ukażę mu się we śnie będę mówił z nim; 7 Ale nie taki jest sługa mój Mojżesz, który we wszystkim domu moim najwierniejszy jest. 8 Usty do ust mawiam z nim: nie w widzeniu, ani w zagadaniu, ani w podobieństwach Pana widywa; czemużeście się nie bali, mówić przeciw słudze memu Mojżeszowi? 9 A tak zapalił się gniewem przeciwko nim Pan, i odszedł. 10 Obłok także odstąpił od namiotu, a oto, Maryja otrędowaciała, zbielawszy jako śnieg; a wejrzawszy Aaron na Maryję, ujrzał trędowatą. 11 Potem rzekł Aaron do Mojżesza: Proszę panie mój, nie kładź teraz na nas grzechu tego, żeśmy głupio uczynili, a żeśmy zgrzeszyli. 12 Niech proszę nie będzie jako martwy płód, który gdy wychodzi z matki swej, połowa ciała jego zepsowana bywa. 13 Tedy zawołał Mojżesz do Pana mówiąc: Boże, proszę uzdrów ją teraz. 14 I odpowiedział Pan Mojżeszowi: Gdyby ojciec jej plunął na twarz jej, azażby nie miała się wstydać przez siedem dni? niech będzie wyłączona przez siedem dni z obozu, a potem przyjęta będzie. 15 I wyłączona była Maryja z obozu przez siedem dni; a lud się nie ruszył, aż była Maryja przyjęta.
Lb 13
1 Potem ruszył się lud z Haserotu, a położyli się obozem na puszczy Faran. 2 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 3 Poślij męże, którzy by przeszpiegowali ziemię Chananejską, którą Ja dawam synom Izraelskim; po jednym mężu z każdego pokolenia poślecie, którzy by byli między nimi. 4 Wysłał je Mojżesz z puszczy Faran według Pańskiego; a oni mężowie wszyscy byli co przedniejsi z synów Izraelskich. 5 A teć są imiona ich: Z pokolenia Ruben Samua, syn Zachurów. 6 Z pokolenie Symeonowego Safat, syn Hurów. 7 Z pokolenia Judy Kaleb, syn Jefunów. 8 Z pokolenia Isaschar Igal, syn Józefów. 9 Z pokolenia Efraimowego Ozeasz, syn Nunów. 10 Z pokolenia Benjaminowego Falty, syn Rafuów. 11 Z pokolenia Zabulon Gedyjel, syn Sodego. 12 Z pokolenia Józefowego, to jest z potomstwa Manasesowego, Gady, syn Susego. 13 Z pokolenia Dan Ammijel, syn Gemmalego. 14 Z pokolenia Aser Setur, syn Michaelów. 15 Z pokolenia Neftali, Nabi, syn Wafsego. 16 Z pokolenia Gad Guel, syn Machego. 17 Teć są imiona mężów, które posłał Mojżesz na przeszpiegowanie ziemi: i nazwał Mojżesz Ozeasza, syna Nunowego, Jozue. 18 A posyłając je Mojżesz na przeszpiegowanie ziemi Chananejskiej, mówił do nich: Idźcie w tę stronę ku południowi, a wnijdźcie na górę: 19 I oglądajcie ziemię, jaka jest, i lud, który mieszka w niej, jest mocny, czyli mdły? jeźli ich mało, czyli wiele? 20 Jaka też jest ziemia, w której mieszkają, jeźli dobra, czyli zła? i co są za miasta, w których mieszkają, jeźli w namieciech, czyli w obronnych miejscach? 21 Także co za ziemia, jeźli urodzajna, czyli niepłodna? jeźli w niej są drzewa, czyli nie? a bądźcie mężnego serca i przynieście nam owocu tamtej ziemi; a było to w ten czas, gdy się wina dostawały. 22 I szli, a przeszpiegowali ziemię od puszczy Syn aż do Rochob, którędy chodzą do Emat. 23 A idąc ku południowi przyszli aż do Hebron, gdzie byli Ahiman, Sesai i Talmai, synowie Enakowi; a Hebron siedem lat było zbudowane przed Soan Egipskiem. 24 Przyszli potem aż do rzeki Eschol, i urznęli tam gałąź z gronem jednem jagód winnych, i nieśli ją na drążku, dwa także granatowe jabłka i figi. 25 I nazwano miejsce ono Nachal Eschol, od grona winnego, które tam byli urznęli synowie Izraelscy. 26 Zatem wrócili się od szpiegowania ziemi po wyjściu czterdziestu dni. 27 A wróciwszy się, przyszli do Mojżesza i do Aarona, i do zgromadzenia synów Izraelskich na puszczą Faran, która jest w Kades; i dali im i wszystkiemu pospólstwu sprawę, ukazawszy im owoc onej ziemi. 28 A powiadali im, mówiąc: Przyszliśmy do ziemi, do którejś nas był posłał, która w prawdzie opływa mlekiem i miodem, a oto, ten jest owoc jej; 29 Tylko że mocny jest lud, który mieszka w onej ziemi; miasta także obronne są, i bardzo wielkie; do tego i syny Enakowe tameśmy widzieli. 30 Amalek mieszka w ziemi na południe, a Hetejczyk, i Jebuzejczyk, i Amorejczyk mieszka na górach; Chananejczyk zaś mieszka nad morzem, i nad brzegiem Jordanu. 31 I hamował Kaleb lud szemrzący przeciw Mojżeszowi, i mówił: Pójdźmy a posiądźmy ziemię, bo ją pewnie sobie podbijemy. 32 Ale mężowie oni, którzy z nim chodzili, rzekli: Nie będziem mogli ciągnąć przeciw tamtemu ludowi; bo mocniejszy jest nad nas. 33 I zganili onę ziemię, którą byli przeszpiegowali, synom Izraelskim, mówiąc: Ziemia ta, którąśmy przeszli, i przeszpiegowali ją, jest ziemia pożerająca obywatele swoje, a lud wszystek, któryśmy w niej widzieli, lud jest wysokiego wzrostu. Tameśmy też widzieli olbrzymy, syny Enakowe z rodu olbrzymów; i zdaliśmy się sobie przy nich jako szarańcza, takimiż zdaliśmy się i onym.
Łk 17
1 I rzekł do uczniów: Nie można, aby zgorszenia przyjść nie miały; ale biada temu, przez którego przychodzą! 2 Lepiej by mu było, aby młyński kamień zawieszony był na szyi jego, i wrzucony był w morze, niżby jednego z tych małych zgorszyć miał. 3 Miejcież się na pieczy. A zgrzeszył przeciwko tobie brat twój, strofuj go, a jeźliby się upamiętał, odpuść mu. 4 A choćby siedmkroć na dzień zgrzeszył przeciwko tobie, i siedmkroć przez dzień się do ciebie nawrócił, mówiąc: Żal mi tego; odpuść mu. 5 I rzekli Apostołowie Panu: Przymnóż nam wiary. 6 A Pan rzekł: Jeźlibyście mieli wiarę jako ziarno gorczyczne, a rzeklibyście temu drzewu leśnej figi: Wyrwij się z korzenia, a wsadź się w morzu, usłuchałoby was. 7 I któż z was jest, co by miał sługę orzącego albo pasącego, który gdyby się wrócił, zaraz by mu rzekł: Pójdź, a usiądź za stół? 8 I , mu nie rzecze: Nagotuj, co bym wieczerzał, a przepasawszy się, służ mi, aż się najem i napiję, a potem i ty jedz i pij? 9 Izali dziękuje słudze , uczynił to, co mu było rozkazano? Nie zda mi się. 10 Także i wy, gdy uczynicie , co wam rozkazano, mówcie: Słudzy nieużyteczni jesteśmy, bo cośmy byli powinni uczynić, uczyniliśmy. 11 I stało się, gdy szedł do , że szedł pośrodkiem i Galilei. 12 A gdy wchodził do niektórego miasteczka, zabieżało mu dziesięć mężów trędowatych, którzy stanęli z daleka. 13 A ci podniósłszy głos swój, rzekli: Jezusie, Nauczycielu! zmiłuj się nad nami. 14 Które on ujrzawszy, rzekł im: Szedłszy okażcie się kapłanom. I stało się, gdy szli, że oczyszczeni są. 15 Ale jeden z nich ujrzawszy, że jest uzdrowiony, wrócił się, wielkim głosem chwaląc Boga; 16 I padł na swoje u nóg jego, dziękując mu; a ten był Samarytanin. 17 A Jezus odpowiadając, rzekł: Zaż nie dziesięć jest oczyszczonych, a dziewięć ? 18 Nie znaleźli się, aby się wrócili, i dali chwałę Bogu, ten cudzoziemiec? 19 I rzekł mu: Wstań, idź, wiara twoja ciebie uzdrowiła. 20 A będąc pytany od Faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział im i rzekł: Nie przyjdzieć królestwo Boże z postrzeżeniem; 21 Ani rzeką: Oto tu, albo oto tam jest: oto królestwo Boże wewnątrz was jest. 22 I rzekł do uczniów: Przyjdą dni, że będziecie żądać, abyście widzieli jeden dzień ze dni Syna człowieczego, ale nie oglądacie. 23 I rzeką wam: Oto tu, albo oto tam jest; ale nie chodźcie, ani się za nimi udawajcie. 24 Albowiem jako błyskawica, błyskając się od jednej strony, która jest pod niebem, aż do drugiej, która jest pod niebem, świeci: tak będzie i Syn człowieczy w dzień swój. 25 Ale musi wiele ucierpieć, i być odrzuconym od narodu tego. 26 A jako było za dni Noego, tak będzie i za dni Syna człowieczego. 27 Jedli, pili, żenili się i za mąż wydawali aż do onego dnia, którego wszedł Noe do korabia, i przyszedł potop, a wytracił wszystkie. 28 Także też jako się działo za dni Lotowych, jedli, pili, kupowali, sprzedawali, szczepili, budowali. 29 Ale dnia tego, gdy wyszedł Lot z Sodomy, spadł jako deszcz ogień z siarką z nieba, i wytracił wszystkie. 30 Takci też będzie w on dzień, którego się Syn człowieczy objawi. 31 Onegoż dnia, byłliby kto na dachu, a naczynia jego w domu, niech nie zstępuje, aby je pobrał; a kto na roli, niech się także nie wraca do tego, co jest pozad. 32 Pamiętajcie na żonę Lotową. 33 Ktobykolwiek chciał zachować swoję, straci ją; a kto by ją kolwiek stracił, ożywi ją. 34 Powiadam wam: Onej nocy będą dwaj na jednem łożu; jeden wzięty będzie, a drugi zostawiony. 35 Dwie będą mleć z sobą; jedna wzięta będzie, a druga zostawiona. 36 Dwaj będą na roli; jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony. 37 A odpowiadając rzekli mu: Gdzież Panie? A on im rzekł: Gdzie będzie ścierw, tam się zgromadzą i orły.
Ps 61
1 śpiewakowi na Neginot pieśń Dawidowa. 2 Wysłuchaj, o Boże! wołanie moje, miej pozór na modlitwę moję. 3 Od końca ziemi wołam do ciebie w zatrwożeniu serca mego; wprowadź mię na skałę, która jest wywyżą nad mię. 4 Albowiemeś ty był ucieczką moją, i basztą mocną przed twarzą nieprzyjaciela. 5 Będę mieszkał w twoim na wieki, schraniając się pod zasłonę skrzydeł twoich. Sela. 6 Albowiemeś ty, Boże! wysłuchał żądości moje; tyś dał tym, którzy się boją imienia twego. 7 Dni do dni królewskich przydaj; niech będą lata jego od narodu do narodu. 8 Niech mieszka na wieki przed Bożem; zgotuj miłosierdzie i prawdę, niech go strzegą. Tak będę śpiewał imieniowi twemu na wieki, a śluby moje oddawać będę na każdy dzień.
Słowniczek archaizmów (20)
- tedy
- wtedy, zatem
- azaż, izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- jeźli, jeźliby
- jeśli
- żywota
- życie; także: łono, brzuch
- przedniejsi, przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- rozkazania
- polecić, nakazać; polecenie
- onego, onej, onemu, onym, onegoż
- ten, tamten
- wszystek, wszystko, wszystkiego
- cały, każdy
- owszem
- przeciwnie; owszem
- iż
- że
- jeruzalemu
- Jerozolima
- samaryi
- Samaria
- oblicze, obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- kędy
- gdzie
- jedno
- tylko (np. „jedno wierz” = tylko wierz)
- albowiem
- ponieważ, bo
- pierwej
- wcześniej, najpierw
- duszę
- życie, osoba, człowiek
- przybytku
- namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
- dziedzictwo
- spadek, własność
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Skała za wysoka dla mnie
Ps 61
Dawid woła do Boga z krańca ziemi, gdy jego serce omdlewa. Nie opisuje sytuacji szczegółowo, ale mówi coś bardzo wymownego: na skałę, która jest dla mnie za wysoka, zaprowadź mnie. Zna swoje granice. Wie, że sam nie dosięgnie schronienia, więc prosi, by Bóg go tam doprowadził. To dobra lekcja: nie wszystko osiągniemy własną siłą, a przyznanie się do tego nie jest porażką, tylko początkiem modlitwy. Pan określany jest tu jako ucieczka i wieża obronna przed nieprzyjacielem. Dziś, gdy poczujesz zmęczenie albo przytłoczenie, nie próbuj od razu naprawiać wszystkiego. Powiedz krótkie wołanie z tego psalmu i pozwól się Bogu poprowadzić tam, gdzie sam nie dojdziesz.
Modlitwa: Boże, prowadź mnie na skałę, która jest dla mnie za wysoka. Bądź moim schronieniem, gdy serce omdlewa.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.