Biblia chronologicznie · Dzień 126 z 365
Dzień 126
Ps 45–47
Dzień 126 z 365
Psalm
Ps 45
1 śpiewakowi z synów Korego na Sosannim psalm nauczający, a pieśń weselna. 2 Wydało serce moje słowo dobre; rozprawiać będę pieśni moje, o królu! język mój będzie jako pióro prędkiego pisarza. 3 Piękniejszyś nad synów ludzkich; rozlała się wdzięczność po wargach twoich, , że cię pobłogosławił Bóg aż na wieki. 4 Przypasz miecz twój na biodra, o mocarzu! pokaż chwałę twoję, i zacności twoje. 5 A w dostojności twojej szczęśliwie wywiedź z słowem prawdy, cichości, i sprawiedliwości, a dokaże strasznych rzeczy prawica twoja. 6 Strzały twoje ostre; od nich narody pod cię upadną, a serce nieprzyjaciół królewskich przenikną. 7 twoja, o Boże! na wieki wieków; laska sprawiedliwości jest laska królestwa twego. 8 Umiłowałeś sprawiedliwość, a nienawidziłeś ; przetoż cię, o Boże! Bóg twój olejkiem wesela nad uczęstników twoich. 9 Myrrą, aloe, i kassyją wszystkie szaty twoje pachną, gdy wychodzisz z pałaców z kości słoniowych urobionych, nad tych, którzy cię uweselają. 10 Córki królewskie są między twemi zacnemi białemi głowami; stanęła małżonka po prawicy twojej w kosztownem złocie z Ofir. 11 Słuchajże córko, a , i nakłoń ucha twego, a zapomnij narodu twego, i domu ojca twojego. 12 A zakocha się król w piękności twojej, on jest Panem twoim; przetoż kłaniaj się przed nim. 13 Tyryjczycy także z upominkami przed twojem kłaniać się będą, najbogatsi z narodów. 14 zacność córki królewskiej jest wewnątrz, a szaty jej bramowane są złotem. 15 W odzieniu haftowanem przywiodą ją do króla; także panny za nią, towarzyszki jej, przywiodą do ciebie. 16 Przywiodą je z i z radością, a wnijdą na pałac królewski. 17 Miasto ojców twych będziesz mieć synów twych, których postanowisz książętami po wszystkiej ziemi. Wspominać będę imię twoje od każdego rodzaju do rodzaju: dlatego cię narody wysławiać będą na wieki wieków.
Ps 46
1 śpiewakowi z synów Korego, na Alamot pieśń. 2 Bóg jest ucieczką i siłą naszą, ratunkiem we wszelkim ucisku najpewniejszym. 3 się bać nie będziemy, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w pośród morza; 4 Choćby zaszumiały, a wzburzyły się wody jego, i zatrzęsły się góry od nawałności jego. Sela. 5 Strumienie rzeki jego rozweselają miasto Boże, najświętsze z przybytków najwyższego. 6 Bóg jest w pośrodku jego, nie będzie poruszone;poratuje go Bóg zaraz z poranku. 7 Gdy się wzburzyły narody, a zatrząsnęły się królestwa, Pan wydał głos swój, i rozpłynęła się ziemia. 8 Pan zastępów jest z nami; twierdzą wysoką jest nam Bóg Jakóbowy. Sela. 9 Pójdźcie, oglądajcie sprawy Pańskie, jakie uczynił spustoszenie na ziemi; 10 Który uśmierza wojny aż do kończyn ziemi, łuk kruszy, i oręże łamie, a wozy ogniem pali. 11 Mówiąc: Uspokójcie się, a wiedzcie, żem Ja Bóg; będę wywyższony między narodami, będę wywyższony na ziemi. Pan zastępów z nami; twierdzą wysoką jest nam Bóg Jakóbowy. Sela.
Ps 47
1 śpiewakowi z synów Korego pieśń. 2 Wszystkie narody klaskajcie rękoma, wykrzykajcie Bogu głosem wesela. 3 Pan najwyższy, straszny, jest królem wielkim nad wszystką ziemią. 4 Podbija ludzi pod moc naszę, a narody pod nogi nasze. 5 Obrał nam za nasze chwałę , którego umiłował. Sela. 6 Wstąpił Bóg z krzykiem; Pan wstąpił z głosem trąby. 7 Śpiewajcież Bogu, śpiewajcie; śpiewajcież królowi naszemu, śpiewajcie. 8 Albowiem Bóg królem ziemi; śpiewajcież rozumnie. 9 Króluje Bóg nad narodami; Bóg siedzi na świętej swojej. narodów przyłączyli się do ludu Boga Abrahamowego; albowiem Boże są tarcze ziemskie; skąd on zacnie jest wywyższony.
Słowniczek archaizmów (13)
- przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- przeto, przetoż
- dlatego
- stolica, stolicy
- tron (także: stolica)
- nieprawości
- bezprawie, grzech
- pomazał
- namaścił
- obacz
- zobaczyć, spojrzeć
- albowiem
- ponieważ, bo
- obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- wszystka, wszystkiej
- cały, każdy
- weselem
- radość
- dziedzictwo
- spadek, własność
- jakóba
- Jakub
- książęta
- przywódca, władca, wódz
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Mały początek
Łk 13
Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.
Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.