Biblia chronologicznie · Dzień 132 z 365
Dzień 132
Ps 64–66
Dzień 132 z 365
Psalm
Ps 64
1 śpiewakowi psalm Dawidowy. 2 Wysłuchaj, o Boże! głos mój, gdy się modlę; od strachu nieprzyjaciela strzeż mój. 3 Skryj mię przed skrytą radą złośników, przed zbuntowaniem czyniących . 4 Którzy zaostrzyli język swój jako miecz, nałożyli strzałę swoję, słowo jadowite, 5 Aby strzelali z skrytości na niewinnego; niespodzianie nań strzelają, a nikogo się nie boją. 6 Stwierdzają się w złem; zmawiają się, zakryć sidłą, i mówią: Któż je obaczy? 7 Szukają pilnie nieprawości; giniemy od rad zdradliwie wynalezionych. Takci wnętrzność i serce człowiecze głębokie jest. 8 Ale gdy Bóg na nich wypuści prędką strzałę, porażeni będą; 9 A do upadku przywiedzie ich własny język ich; odłączy się od nich każdy, kto ich ujrzy. 10 I ulękną się wszyscy ludzie, a będą opowiadali sprawę Bożą, i dzieło jego zrozumieją. Ale sprawiedliwy się będzie weselił w Panu, a będzie w nim ufał; i będą się chlubili wszyscy, którzy są uprzejmego serca.
Ps 65
1 śpiewakowi psalm i pieśń Dawidowa. 2 Tobie przynależy, o Boże! chwała na , a tobie ma być oddany. 3 Ty wysłuchiwasz modlitwy; do ciebie przychodzi wszelkie ciało. 4 Wielkie , które wzięły górę nad nami, i przestępstwa nasze ty oczyszczasz. 5 Błogosławiony, kogo ty obierasz a przyjmujesz, aby mieszkał w sieniach twoich; będziemy nasyceni dobrami domu twego, w twego. 6 Przedziwne rzeczy podług sprawiedliwości mówisz do nas, Boże naszego, nadziejo wszystkich krajów ziemi, i morza dalekiego! 7 Który utwierdzasz góry mocą swoją, siłą przepasany będąc; 8 Który uśmierzasz szum morski, szum nawałności jego, i wzruszenie narodów, 9 Tak, że się bać muszą cudów twoich, którzy mieszkają na krajach ziemi; których nastawaniem poranku i wieczora do wesela pobudzasz. 10 Nawiedzasz ziemię, i odwilżasz ją; obficie ją ubogacasz strumieniem Bożym, napełnionym wodami, i gotujesz zboże ich, gdy ją tak przyprawiasz. 11 Zagony jej napawasz, bruzdy jej zniżasz, dżdżami ją odmiękczasz, a urodzajom jej błogosławisz. 12 Koronujesz rok dobrocią twą, a ścieżki twoje skrapiasz tłustością. 13 Skrapiasz pastwiska na pustyniach; tak, że i pagórki radością przepasane bywają. Przyodziewają się pola stadami owiec, a doliny okrywają się zbożem; tak, że wykrzykają i śpiewają.
Ps 66
1 śpiewakowi pieśń psalmu. 2 Wykrzykuj Bogu ziemo! Śpiewajcież psalmy na chwałę imienia jego, ogłaszajcie sławę i chwałę jego. 3 Rzeczcież Bogu: Jakoś straszny w sprawach twoich! Dla wielkości mocy twojej obłudnieć się podadzą nieprzyjaciele twoi. 4 Wszystkać się ziemia kłaniać, i śpiewać ci będzie; psalm śpiewać będzie imieniowi twemu. Sela. 5 Pójdźcież, a oglądajcie sprawy Boże; straszny jest w sprawach swoich przy synach ludzkich. 6 Obrócił morze w ziemię suchą; rzekę przeszli suchą nogą; tameśmyć się weselili w nim. 7 Panuje w mocy swej na wieki; oczy jego patrzą na narody, odporni nie wywyższą się. Sela. 8 Błogosławcież narody Boga naszego, i ogłaszajcie głos chwały jego. 9 Zachował przy zdrowiu naszę, a nie dał się powinąć nodze naszej. 10 Albowiemeś nas doświadczył, o Boże! wypławiłeś nas ogniem, tak jako srebro pławione bywa. 11 Nagnałeś nas był w sieć, a ścisnąłeś uciskiem biodra nasze. 12 Wsadziłeś człowieka na głowę naszę; weszliśmy byli w ogień i w wodę, wszakżeś nas wywiódł na ochłodę. 13 wnijdę do domu twego z całopaleniem, a oddam ci śluby moje. 14 Któreć ślubowały wargi moje, i wyrzekły usta moje w utrapieniu mojem. 15 z tłustych baranów będęć ofiarował z kadzeniem, będęć ofiarował woły i kozły. Sela. 16 Pójdźcie, słuchajcie, a będę opowiadał wszystkim, którzy się boicie Boga, co uczynił duszy mojej. 17 Do niegom usty swemi wołał, a wywyższałem go językiem moim. 18 Bym był patrzał na w sercu mojem, nie wysłuchałby był Pan. 19 Aleć wysłuchał Bóg, a był pilen głosu modlitwy mojej. 20 Błogosławiony Bóg, który nie odrzucił modlitwy mojej, ani odjął miłosierdzia swego odemnie.
Słowniczek archaizmów (14)
- przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- żywot
- życie; także: łono, brzuch
- nieprawość, nieprawości
- bezprawie, grzech
- jakoby
- jak gdyby; żeby
- syonie
- Syjon (Jerozolima)
- ślub
- przyrzeczenie złożone Bogu
- przetoż
- dlatego
- świątnicy
- świątynia
- kościoła
- zbór; wspólnota wierzących
- zbawienia
- wybawienie
- wszystka
- cały, każdy
- duszę, duszy
- życie, osoba, człowiek
- całopalenie
- ofiara spalana w całości na ołtarzu
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Mały początek
Łk 13
Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.
Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.