Biblia chronologicznie · Dzień 152 z 365
Dzień 152
Prz 20–23
Dzień 152 z 365
Stary Testament
Prz 20
1 Wino czyni pośmiewcę, a napój mocny zwajcę; każdy, co się w nim kocha, nie bywa mądrym. 2 Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko swojej. 3 Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje. 4 Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma. 5 Rada w sercu męża jest jako woda głęboka: jednak mąż rozumny naczerpnie jej. 6 Większa część ludzi przechwala się uczynnością swoją; ale w samej rzeczy, któż takiego znajdzie? 7 Sprawiedliwy chodzi w uprzejmości swojej; błogosławieni synowie jego po nim. 8 Król siedząc na sądowej rozgania oczyma swemi złe. 9 Któż rzecze: Oczyściłem serce moje? czystym jest od grzechu mego? 10 Dwojaki gwicht i dwojaka miara, to oboje jest Panu. 11 Po zabawach swych poznane bywa i dziecię, czysty i prawy uczynek jego. 12 Ucho, które słyszy, i oko, które widzi, Pan to oboje uczynił. 13 Nie kochaj się w spaniu, byś nie zubożał, otwórz oczy swoje, a nasycisz się chlebem. 14 Złe to, złe to, mówi ten, co kupuje, a odszedłszy, ali się chlubi. 15 Wargi umiejętne są jako złoto i obfitość pereł, i kosztowne klejnoty. 16 Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego. 17 Smaczny jest drugiemu chleb kłamstwa; ale potem piaskiem napełnione będą usta jego. 18 Myśli radami utwierdzaj, a wojnę prowadź opatrznie. 19 Kto objawia tajemnicę, zdradliwie się obchodzi; przetoż z tymy, którzy pochlebiają wargami swemi, nie miej towarzystwa. 20 Kto złorzeczy ojcu swemu albo matce swojej, zgaśnie pochodnia jego w gęstych ciemnościach. 21 Dziedzictwu prędko z początku nabytemu naostatek błogosławić nie będą. 22 Nie mów: Oddam złem. Oczekuj na Pana, a wybawi cię. 23 Obrzydliwością Panu dwojaki gwicht, a szale fałszywe nie podobają mu się. 24 Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek zrozumie drogę jego? 25 Pożreć rzecz poświęconą, jest człowiekowi sidłem; a poślubiwszy co, tego zaś szukać, tego ujść. 26 Król mądry rozprasza niezbożnych, i przywodzi na nich pomstę. 27 Dusza ludzka jest pochodnią Pańską, która doświadcza wszystkich skrytości wnętrznych. 28 Miłosierdzie i prawda króla strzegą, a stolica jego miłosierdziem wsparta bywa. 29 Ozdoba młodzieńców jest siła ich, a sędziwość poczciwością starców. 30 Złemu są lekarstwem siności ran, i razy przenikające do wnętrzności jego.
Prz 21
1 Serce królewskie jest w ręce Pańskiej jako potoki wód; chce, nakłoni je. 2 Wszelka droga człowieka prosta jest przed oczyma jego; ale Pan, jest który serca waży. 3 Czynić sprawiedliwość i sąd, bardziej się Panu podoba, niżeli ofiara. 4 Wyniosłość oczu i nadętość serca, i oranie są grzechem. 5 Myśli pracowitego pewne dostatki przynoszą; ale każdego skwapliwego przynoszą pewną nędzę. 6 Zebrane skarby językiem kłamliwym są marnością pomijającą tych, którzy szukają śmierci. 7 Drapiestwo niezbożnych potrwoży ich; bo nie chcieli czynić to, co było sprawiedliwego. 8 Mąż, którego droga przewrotna, obcym jest; ale sprawa czystego jest prosta. 9 Lepiej jest mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym. 10 niezbożnego pragnie złego, a przyjaciel jego nie bywa wdzięczny w oczach jego. 11 Gdy karzą naśmiewcę, prostak mędrszym bywa; a gdy roztropnie postępują z mądrym, przyjmuje naukę. 12 Bóg daje przestrogę sprawiedliwemu na domie niezbożnika, który podwraca niezbożnych dla złości ich. 13 Kto zatula ucho swe na wołanie ubogiego, i on sam będzie wołał, a nie będzie wysłuchany. 14 Dar potajemnie dany uśmierza , i upominek w zanadrza włożony gniew wielki uspokaja. 15 Radość się mnoży sprawiedliwemu, gdy się sąd odprawuje; ale strach tym, którzy czynią . 16 Człowiek błądzący z drogi mądrości w zebraniu umarłych odpoczywać będzie. 17 Mąż, który dobrą myśl miłuje, staje się ubogim; a kto miłuje wino i olejki, nie zbogaci się. 18 Niezbożnik będzie okupem za sprawiedliwego, a za uprzejmych przewrotnik. 19 Lepiej mieszkać w ziemi pustej, niż z żoną swarliwą i gniewliwą. 20 Skarb pożądany i olej są w mądrego; ale głupi człowiek pożera go. 21 Kto naśladuje sprawiedliwości i miłosierdzia, znajduje , sprawiedliwość i sławę. 22 Mądry ubiega miasto mocarzy, a burzy potęgę ufności ich. 23 Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej. 24 Hardego i pysznego imię jest naśmiewca, który wszysko poniewoli i z pychą czyni. 25 Leniwego żądość zabija; bo ręce jego robić nie chcą. 26 Każdego dnia pała pożądliwością; ale sprawiedliwy udziela, a nie szczędzi. 27 Ofiara niepobożnych jest , a dopieroż gdyby ją w grzechu ofiarował. 28 Świadek fałszywy zaginie; ale mąż dobry to, co słyszy, statecznie mówić będzie. 29 Mąż niezbożny zatwardza twarz swoję; ale uprzejmy sam sprawuje drogę swoję. 30 mądrości, ani rozumu, ani rady przeciwko Panu. 31 Konia gotują na dzień bitwy; ale od Pana jest wybawienie.
Prz 22
1 Lepsze jest dobre imię, niż bogactwa wielkie; a przyjaźń lepsza, niż srebro i złoto. 2 Bogaty i ubogi spotkali się z sobą; ale Pan jest obydwóch stworzycielem. 3 Ostrożny widząc złe ukrywa się; ale prostacy wprost idąc wpadają w szkodę. 4 Pokory i Pańskiej nagrodą jest bogactwo, i sława i . 5 Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto strzeże swej, oddala się od nich. 6 Ćwicz młodego według potrzeby drogi jego; bo gdy się zstarzeje, nie odstąpi od niej. 7 Bogaty nad ubogimi panuje; ale ten, co pożycza, sługą bywa tego, który mu pożycza. 8 Kto sieje , żąć będzie , a rózga gniewu jego ustanie. 9 Oko dobrotliwe, toć będzie ubłogosławione; bo udziela chleba swego ubogiemu. 10 Wyrzuć naśmiewcę, a ustanie zwada; uspokoi się swar i . 11 Kto miłuje czystość serca, a jest wdzięczność w wargach jego, temu król przyjacielem będzie. 12 Oczy Pańskie strzegą ; ale przedsięwzięcia przewrotnego podwraca. 13 Leniwiec mówi: Lew na dworzu, w pośród ulicy bym był zabity. 14 Usta obcych niewiast są dół głęboki; na kogo się Pan gniewa, wpadnie tam. 15 Głupstwo przywiązane jest do serca młodego; ale rózga karności oddali je od niego. 16 Kto ciemięży ubogiego, aby sobie przysporzył, także kto daje bogatemu: pewnie zubożeje. 17 Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej; 18 Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą sporządzone w wargach twoich; 19 Aby było w Panu ufanie twoje; oznajmujęć to dziś, a ty tak czyń. 20 Izalim ci nie napisał znamienitych rzeczy z strony rad i umiejętności, 21 Abym ci do wiadomości podał pewność powieści prawdziwych, abyś umiał odnosić słowa prawdy tym, którzy cię posłali. 22 Nie odzieraj nędznego, że nędzny jest; ani ubogiego w bramie uciskaj. 23 Pan się podejmie sprawy ich, i wydrze duszę tym, którzy im wydzierają. 24 Nie bądź przyjacielem gniewliwemu, a z mężem popędliwym nie obcuj, 25 Byś nie przywykł ścieszkom jego, a nie włożył sidła na duszę swoję. 26 Nie bywaj między tymi, którzy ręczą; ani między rękojmiami za długi; 27 Bo nie miał czem zapłacić, przeczżeby kto miał brać pościel twoją pod tobą? 28 Nie przenoś starej granicy, którą uczynili ojcowie twoi. 29 Widziałżeś męża rątszego w sprawach swoich? Takowyć przed królami staje, a nie staje przed podłymi.
Prz 23
1 Gdy siądziesz, abyś jadł z panem, uważaj pilnie, kto jest przed tobą; 2 Inaczej wraziłbyś nóż w gardło swoje, był chciwy pokarmu. 3 Nie pragnij łakoci jego; bo są pokarmem obłudnym. 4 Nie staraj się, abyś się zbogacił; , zaniechaj opatrzności twojej. 5 I miałżebyś obrócić oczy twoje na bogactwo, które prędko niszczeje? bo sobie uczyni skrzydła podobne orlim, i uleci do nieba. 6 Nie jedz chleba człowieka zazdrosnego, a nie żądaj łakoci jego. 7 jako on ciebie waży w myśli swej, tak ty waż pokarm jego. Mówić: Jedz i pij, ale serce jego nie jest z tobą. 8 Sztuczkę twoję, którąś zjadł, zwrócisz, a utracisz wdzięczne słowa twoje. 9 Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich. 10 Nie przenoś granicy starej, a na rolę sierotek nie wchodź. 11 Bo obrońca ich możny; onci się podejmuje sprawy ich przeciwko tobie. 12 Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści . 13 Nie odejmuj od młodego karności; bo jeźli go ubijesz rózgą, nie umrze. 14 Ty go bij rózgą, a jego z piekła wyrwiesz. 15 Synu mój! będzieli mądre serce twoje, będzie się weseliło serce moje, serce moje we mnie; 16 I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego. 17 Niech nie zajrzy serce twoje grzesznikom; ale raczej chodż w bojańni Pańskiej na każdy dzień; 18 Bo jest zapłata, nadzieja twoja nie będzie wykorzeniona. 19 Słuchaj, synu mój! a bądź mądry, i nawiedź na drogę serce twoje. 20 Nie bywaj między pijanicami wina, ani między żarłokami mięsa; 21 Boć pijanica i żarłok zubożeje, a ospały w łatach chodzić będzie. 22 Słuchaj ojca twego, który cię , a nie pogardzaj matką twoją, gdy się zstarzeje. 23 Kupuj prawdę, a nie sprzedawaj jej; kupuj mądrość, umiejętność i rozum. 24 Bardzo się raduje ojciec sprawiedliwego, a kto spłodził mądrego, weseli się z niego. 25 Niech się weseli ojciec twój, i matka twoja; i niech się rozraduje rodzicielka twoja. 26 Synu mój! daj mi serce twoje, a oczy twoje niechaj strzegą dróg moich. 27 Bo nierządnica jest dół głęboki, a cudza żona jest studnia ciasna. 28 Ona też jako zbojca zasadzki czyni, a zuchwalców między ludźmi rozmnaża. 29 Komu biada? Komu niestety? Komu zwady? Komu krzyk? Komu rany daremne? Komu zapalenie oczów? 30 Tym, którzy siadają na winie; tym, którzy chodzą, szukając przyprawnego wina. 31 Nie zapatruj się na wino, gdy się rumieni, i gdy wydaje w kubku łunę swoję, a prosto wyskakuje. 32 Bo na koniec jako wąż ukąsi, a jako żmija uszczknie; 33 Oczy twoje patrzyć będą na cudze żony, a serce twe będzie mówiło przewrotności; 34 I będziesz jako ten, który leży w pośród morza, a jako ten, który śpi na wierzchu masztu; 35 Rzeczesz:Ubito mię, a nie stękałem, potłuczono mię, a nie czułem. Gdy się ocucę, udam się zaś do tego.
Słowniczek archaizmów (26)
- przeto, przetoż
- dlatego
- dusza, duszę, duszy
- życie, osoba, człowiek
- stolica, stolicy
- tron (także: stolica)
- wszystko
- cały, każdy
- obrzydliwością
- coś odrażającego w oczach Boga
- jeźli, jeźlibyś
- jeśli
- snać
- może, być może
- jakoż
- a więc, jakże
- jakoby
- jak gdyby; żeby
- żywot, żywota
- życie; także: łono, brzuch
- kędy
- gdzie
- niepobożnych
- bezbożni
- zapalczywość
- gniew; gorliwość
- nieprawość
- bezprawie, grzech
- przybytku
- namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
- niemasz
- nie ma
- bojaźni
- cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
- utrapienie
- ucisk, cierpienie
- owszem
- przeciwnie; owszem
- pohańbienie
- zhańbienie
- umiejętność, umiejętności
- wiedza, poznanie
- społem
- razem
- albowiem
- ponieważ, bo
- iż
- że
- spłodził
- został ojcem (w rodowodach)
- tedy
- wtedy, zatem
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Mały początek
Łk 13
Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.
Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.