Biblia chronologicznie · Dzień 153 z 365
Dzień 153
Prz 24–26
Dzień 153 z 365
Stary Testament
Prz 24
1 Nie naśladuj ludzi złych, ani żądaj przebywać z nimi; 2 serce ich myśli o drapiestwie, a wargi ich mówią o uciśnieniu. 3 Mądrością bywa dom zbudowany, a roztropnością umocniony. 4 przez komory napełnione bywają wszelakiemi bogactwami kosztownemi i wdzięcznemi. 5 Człowiek mądry mocny jest, a mąż umiejętny przydaje siły. 6 Albowiem przez mądrą radę zwiedziesz bitwę, a wybawienie przez mnóstwo radców mieć będziesz. 7 Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich. 8 Kto myśli źle czynić, tego złośliwym zwać będą. 9 Zła myśl głupiego jest grzechem, a pośmiewca jest ludzką. 10 będziesz gnuśnym, w dzień ucisku słaba będzie siła twoja. 11 Wybawiaj pojmanych na śmierć; a od tych, którzy idą na stracenie, nie odwracaj się. 12 Jeźli rzeczesz: Otośmy o tem nie wiedzieli; ten, który waży serca, nie rozumie? a ten, który strzeże twojej, nie rozezna? i nie odda człowiekowi według uczynków jego? 13 Jedz miód, synu mój! bo dobry, i plastr słodki podniebieniu twemu; 14 Tak umiejętność mądrości duszy twojej, jeźliże ją znajdziesz; onać będzie nagrodą, a nadzieja twoja nie będzie wycięta. 15 Nie czyń zasadzki, niezbożniku! na sprawiedliwego, a nie przeszkadzaj odpocznieniu jego. 16 Bo choć upada sprawiedliwy, przecie zaś powstaje; ale niezbożni wpadną w nieszczęście. 17 Gdy upadnie nieprzyjaciel twój, nie ciesz się; i gdy się potknie, niech się nie raduje serce twoje; 18 Aby nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię. 19 Nie gniewaj się dla złośników, ani się udawaj za niepobożnymi; 20 Boć nie weźmie złośnik nagrody; pochodnia zgaśnie. 21 Synu mój! bój się Pana i króla, a z niestatecznymi nie mięszaj się; 22 Boć znagła powstanie zginienie ich, a upadek obydwóch któż wie? 23 I toć też mądrym należy: wzgląd mieć na osobę u sądu, nie dobra. 24 Tego, który mówi niepobożnemu; Jesteś sprawiedliwy, będą ludzie przeklinać, a narody się nim brzydzić będą. 25 Ale którzy go karzą, szczęśliwi będą, a przyjdzie na nich błogosławieństwo każdego dobrego. 26 Pocałują wargi tego, co mówi słowa prawdziwe. 27 Rozrządź na polu robotę twoję, a sprawuj pilnie rolę swoję; a potem będziesz budował dom twój. 28 Nie bądź świadkiem lekkomyślnym przeciw bliźniemu swemu, ani czyń łagodnych namów wargami swemi. 29 Nie mów: Jako mi uczynił, tak mu uczynię; oddam mężowi temu według uczynku jego. 30 Szedłem przez pole męża leniwego a przez winnicę człowieka głupiego; 31 A oto porosła wszędzie ostem; pokrzywy pokryły, a płot kamienny jej rozwalił się. 32 Co ja ujrzawszy złożyłem to do serca mego, a widząc to wziąłem to ku przestrodze. 33 Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał; 34 A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój jako mąż zbrojny.
Prz 25
1 Teć są przypowieści Salomonowe, które zebrali mężowie , króla Judzkiego. 2 Sława to Boża, taić sprawę; ale sława królów, wywiadywać się rzeczy. 3 Wysokość niebios, i głębokość ziemi, i serce królów nie są doścignione. 4 Odejm zużelicę od srebra, a odlewającemu naczynie kosztowne. 5 Odejm niezbożnika od królewskiego, a umocni się w sprawiedliwości jego. 6 Nie udawaj się za zacnego przed królem, a na miejscu wielmożnych nie stawaj; 7 Bo lepiej jest, ci rzeką: Postąp sam: a niżeliby cię zniżyć miano przed księciem; co widują oczy twoje. 8 Nie pokwapiaj się do swaru, byś na nie wiedział, co masz czynić, gdyby cię zawstydził bliźni twój. 9 Prowadź do końca sprawę swoję z przyjacielem twoim, a tajemnicy drugiego nie objawiaj; 10 By cię snać nie zelżył ten, co cię słucha, a niesława twoja zostałaby na tobie. 11 Jakie jest jabłko złote z wyrzezaniem srebrnem, takieć jest słowo do rzeczy powiedziane. 12 Ten, który mądrze napomina, jest u tego, co słucha, jako nausznica złota, i klejnot z szczerego złota. 13 Jako zimno śnieżne czasu żniwa: tak poseł wierny tym, którzy go posyłają; bo dusze panów swych ochładza. 14 Człowiek, który się chlubi darem zmyślonym, jest jako wiatr i obłoki bez deszczu. 15 cierpliwością bywa zmiękczony, a język łagodny kości łamie. 16 Znajdzieszli miód, jedzże, ileć potrzeba, by snać objadłszy się go nie zwrócił. 17 Powściągnij nogę twoję od domu bliźniego twego, by snać będąc ciebie syt, nie miał cię w nienawiści. 18 Każdy, kto mówi fałszywe przeciw bliźniemu swemu, jest jako młot, i miecz, i strzała ostra. 19 Ufność w człowieku przewrotnym jest w dzień ucisku jako ząb wyłamany i noga wywiniona. 20 Jako ten, który zewłoczy odzienie czasu zimy, albo leje ocet na saletrę, taki jest ten, który śpiewa pieśni sercu smutnemu. 21 Jeźliżeby łaknął ten, co cię nienawidzi, nakarm go chlebem; a pragnął, daj mu się napić wody; 22 Bo węgle rozpalone zgromadzisz na głowę jego, a Pan ci nagrodzi. 23 Jako wiatr północny deszcz przynosi: tak przynosi twarz gniewliwą język uszczypliwy. 24 Lepiej mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym. 25 Jako woda chłodna pragnącej: tak wieść dobra z ziemi dalekiej. 26 Jako źródło nogami pomącone, albo zdrój zepsuty: tak sprawiedliwy, który upada przed niezbożnym. 27 Jako jeść wiele miodu nie jest rzecz dobra: tak szukanie własnej sławy jest niesławne. 28 Mąż, który nie ma mocy nad duchem swoim, jest jako miasto rozwalone bez muru.
Prz 26
1 Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała. 2 Jako się ptak tam i sam tuła, i jako jaskółka lata: tak przeklęstwo niezasłużone nie przyjdzie. 3 Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego. 4 Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny. 5 Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym. 6 nogi obciął, tak się bezprawia dopuszcza, kto się głupiemu poselstwa powierza. 7 Jako nierówne są golenie u chromego: tak jest powieść w ustach głupich. 8 Jako kiedy kto przywiązuje kamień drogi do procy: tak czyni ten, który uczciwość głupiemu wyrządza. 9 Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich. 10 Wielki Pan stworzył , a daje zapłatę głupiemu, daje także zapłatę przestępcom. 11 Jako pies wraca się do zwrócenia swego: tak głupi powtarza głupstwo swoje. 12 Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim. 13 Leniwy mówi: lew na drodze, lew na ulicach. 14 Jako się drzwi obracają na zawiasach swoich: tak leniwiec na łóżku swojem. 15 Leniwiec rękę kryje do zanadrzy swych, a ciężko mu jej podnosić do ust swoich. 16 Leniwiec zda się sobie być mędrszym, niżeli odpowiadających z rozsądkiem. 17 Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje. 18 Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne: 19 Tak jest każdy, który podchodzi przyjaciela swego, a mówi: Azam ja nie żartował? 20 Gdy niestaje drew, gaśnie ogień; tak gdy nie będzie klatecznika, ucichnie zwada. 21 Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady. 22 Słowa obmówcy są jako słowa zranionych; a przenikają do wnętrzności . 23 Wargi nieprzyjacielskie i serce złe są jako srebrna piana, którą polewają naczynie gliniane. 24 Ten, co kogo nienawidzi, za inszego się udaje wargami swemi; ale w sercu swojem myśli o zdradzie. 25 Gdyć się ochotnym mową swą ukazuje, nie wierz mu: bo siedmioraka jest w sercu jego. 26 Nienawiść zdradliwie bywa pokryta; ale odkryta bywa złość jej w zgromadzeniu. 27 Kto drugiemu dół kopie, wpada weń; a kto kamień toczy, na niego się obraca. 28 Człowiek języka kłamliwego ma w nienawiści, a usta łagodne przywodzą do upadku.
Słowniczek archaizmów (26)
- albowiem
- ponieważ, bo
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
- umiejętność
- wiedza, poznanie
- obrzydliwość, obrzydliwością
- coś odrażającego w oczach Boga
- jeźli, jeźliby
- jeśli
- tedy
- wtedy, zatem
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- duszy
- życie, osoba, człowiek
- przybytek
- namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
- siedm
- siedem
- kroć
- razy („siedm kroć” = siedem razy)
- snać
- może, być może
- niepobożnych
- bezbożni
- wszystko
- cały, każdy
- ezechyjasza
- Ezechiasz
- wynijdzie
- wyjdzie
- oblicza
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- stolica
- tron (także: stolica)
- iż
- że
- ostatek
- reszta
- książę
- przywódca, władca, wódz
- świadectwo
- w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
- jakoby
- jak gdyby; żeby
- wszakże
- jednak, przecież
- żywota
- życie; także: łono, brzuch
- utrapienie
- ucisk, cierpienie
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Mały początek
Łk 13
Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.
Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.