Biblia chronologicznie · Dzień 181 z 365
Dzień 181
Oz 4–6
Dzień 181 z 365
Stary Testament
Oz 4
1 Słuchajcie słowa Pańskiego, o synowie Izraelscy! bo się Pan rozpiera z obywatelami tej ziemi, gdyż prawdy, ani żadnego miłosierdzia, ani znajomości Bożej w tej ziemi. 2 Krzywoprzysięstwem, i kłamstwem, i mężobójstwem, i złodziejstwem, i cudzołóstwem wylewali z brzegów, a mężobójstwo mężobójstwa ścigało. 3 Dlatego ziemia kwilić będzie, a zemdleje , co na niej mieszka; zwierz polny i ptastwo niebieskie, nawet i ryby morskie zginą. 4 A niech się nikt z nimi nie spiera, ani ich kto strofuje; bo lud twój jest jako ci, którzy się z kapłanem wadzą. 5 upadniesz we dnie, upadnie też i prorok z tobą w nocy; zagładzę i matkę twoję. 6 Lud mój wygładzony będzie dla nieumiejętności; a ponieważeś ty odrzucił , i Ja też ciebie odrzucę, abyś mi kapłańskiego urzędu nie odprawował; a zapomniał Boga twego, Ja też zapomnę na synów twoich. 7 Czem się więcej rozmnożyli, tem więcej grzeszyli przeciwko mnie; dlatego sławę ich odmienię w hańbę. 8 Ofiary za grzech ludu mego jedzą: przetoż do ich podnoszą swoję. 9 Przetoż stanie się jako ludowie, tak i kapłanowi; bo nawiedzę na nim drogi jego, a uczynki jego oddam mu. 10 I będą jeść, wszakże się nie nasycą, nierząd płodzić będą, ale się nie rozrodzą; bo nie chcą mieć względu na Pana. 11 Wszeteczństwo, i wino, i moszcz odejmuje serce. 12 Lud mój drewna swego się pyta, a kij jego odpowiada mu; bo ich duch w błąd prowadzi, aby nierząd płodzili, odstępując od Boga swego. 13 Na wierzchach gór ofiarują, a na pagórkach kadzą pod dębiną i pod topoliną, i pod więziną, bo dobry jest cień ich; dlatego wszeteczeństwo płodzą córki wasze, a wasze cudzołożą. 14 Nie miałżebym nawiedzić córek waszych, gdy nierząd płodzą? i niewiast waszych, gdy cudzołożą? Albo gdy się i oni sami z nierządnicami odłączają, i z wszetecznicami ofiarują? , lud, który sobie tego w rozum nie bierze, upadnie. 15 nierząd płodzisz, ty Izraelu! niechże nie występuje Juda; przetoż nie chodźcie do Galgal, ani wstępujcie do Bet Awen, ani przysięgajcie mówiąc: Jako żyje Pan! 16 Bo Izrael jest nieokrócony jako jałowica nieokrócona: zaprawdę Pan ich paść będzie, jako baranki na przestrzeństwie. 17 Stowarzyszył się Efraim z bałwanami; zaniechaj go. 18 Odpornymi ich czyni napój ich, nierząd płodzą; obrońcy jego z hańbą miłują dary. 19 Zachwyci ich wiatr skrzydłami swemi, i będą zawstydzeni dla ofiar swoich.
Oz 5
1 Słuchajcie tego, o kapłani! a miejcie wzgląd na to, domie Izraelski! i ty, domie królewski! słuchajcie; bo przeciwko wam sąd jest, , sidłem w Masfa, a siecią rozciągnioną na wierzchu Tabor. 2 , udawając się na zabijanie, przypadają do ziemi; ale Ja pokarzę każdego z nich. 3 Ja znam Efraima, i Izrael nie jest skryty przedemną; bo teraz nierząd płodzisz, Efraimie! a Izrael splugawił się. 4 Nie mają się do tego, aby się nawrócili do Boga swego, przeto, że duch jest w pośrodku nich, a Pana nie poznali. 5 Świadczyć też będzie Izraelska przeciwko niemu; przetoż Izrael i Efraim upadną dla swojej, upadnie też i Juda z nimi. 6 Z trzodami swemi i z bydłem swojem pójdą szukać Pana; go nie znajdą; bo odstąpił od nich. 7 Wystąpili przeciwko Panu, bo synów cudzych napłodzili; a tak teraz pożre ich miesiąc z majętnościami ich. 8 Zatrąbcie w trąbę w Gabaa, i w trąbę w Rama; krzyczcie w Bet Awen: Nieprzyjaciel za tobą, o Benjaminie! 9 Efraim spustoszony będzie w dzień karania, w pokoleniach Izraelskich oznajmiłem, że to prawda. 10 Judzcy stali się jako ci, którzy granice przenoszą; wyleję na nich moję jako wodę. 11 Uciśniony jest Efraim, pokruszony sądem; wszakże przecie ma wolę chodzić za rozkazaniem ludzkiem. 12 Przetoż i Ja byłem Efraimowi jako mól, a domowi Judzkiemu jako spróchniałość. 13 Skąd widząc Efraim mdłość swoję a Juda ranę swoję, uciekł się Efraim do Assura, i posłał do króla Jareba; ale on was nie będzie mógł uzdrowić, ani was uleczy od rany waszej. 14 Bom Ja jest Efraimowi jako lew , a domowi Judzkiemu jako lwię; Ja, Ja porwę, i odejdę; wezmę, a nikt mi nie wydrze; 15 Pójdę, wrócę się do miejsca mego, aż się winnymi dadzą a szukać będę mojego.
Oz 6
1 W utrapieniu swojem rano mię szukać będą, mówiąc: Pójdźcie, a nawróćmy się do Pana; bo on porwał, a uzdrowi nas; uderzył, i zawiąże rany nasze; 2 Ożywi nas po dwóch dniach, a dnia trzeciego wzbudzi nas, i żyć będziemy przed jego. 3 poznawszy Pana starać się będziemy, abyśmy go więcej poznali; bo wyjście jego jako ranna zorza zgotowane jest, a przyjdzie nam jako deszcz na wiosnę i w jesieni na zimę. 4 mam czynić z tobą, o Efraimie? cóż mam czynić z tobą, o Judo? gdyż miłosierdzie wasze jest jako obłok poranny a jako rosa rano przemijająca. 5 Dlatego ociosywałem ich przez proroków, zabijałem ich słowy ust moich, aby światłość twoich weszła. 6 Bo miłosierdzia chcę, a nie ofiary, a znajomości Bożej więcej, niż . 7 Ale oni przestąpili przymierze moje, jako ludzkie, a temci wystąpili przeciwko mnie. 8 Galaad jest miastem czyniących , pełne stóp krwawych. 9 A jako zbójcy czynią, którzy na kogo czyhają na drodze, chodzą do Sychem, tak czyni rota kapłanów; bo umyślnie niecnotę płodzą. 10 W domu Izraelskim widzę sprosność; tam się wszeteczeństwem Efraimowem splugawił Izrael; 11 I w tobie, o Judo! Efraim żniwo położył, gdym Ja zaś przywrócił pojmany lud mój.
Słowniczek archaizmów (26)
- niemasz
- nie ma
- wszystko
- cały, każdy
- wszakże
- jednak, przecież
- przeto, przetoż
- dlatego
- umiejętność
- wiedza, poznanie
- iżeś
- że
- zakonu
- Prawo Mojżeszowe (Tora)
- nieprawość, nieprawości
- bezprawie, grzech
- duszę
- życie, osoba, człowiek
- wszeteczeństwo, wszeteczeństwa
- rozpusta, niemoralność
- niewiasty
- kobieta
- owszem
- przeciwnie; owszem
- jeźli
- jeśli
- wżdy
- jednak, mimo to
- ustawicznie
- ciągle
- żeście
- że jesteście
- hardość
- pyszny, wyniosły
- książęta
- przywódca, władca, wódz
- popędliwość
- gniew, porywczość
- srogi
- surowy, groźny
- oblicza, obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- tedy
- wtedy, zatem
- cóż
- co
- sądów
- wyroki Boże, przepisy
- całopalenia
- ofiara spalana w całości na ołtarzu
- kędy
- gdzie
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Mały początek
Łk 13
Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.
Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.