Biblia chronologicznie · Dzień 277 z 365

Dzień 277

Ezd 8–10

Dzień 277 z 365

Stary Testament
0 / 1 fragmentów

Ezd 8

1 A cić są z domów swych ojcowskich, i ród tych, którzy wyszli zemną z Babilonu za królowania króla Artakserksesa: 2 Z synów Fineaszowych Gierson; z synów Itamarowych ; z synów Dawidowych Hattus; 3 Z synów Sechanijaszowych, który był z synów Faresowych, Zacharyjasz, a z nim poczet mężów sto i pięćdziesiąt; 4 Z synów Pachatmoabowych Elijeoenaj, syn Zerachyjaszowy, a z nim dwieście mężów; 5 Z synów Sechanijaszowych syn Jahazyjelowy, a z nim trzy sta mężów; 6 A z synów Adynowych Ebed, syn Jonatana, a z nim pięćdziesiąt mężów; 7 A z synów Elamowych Isajasz, syn Atalijasza, a z nim siedmdziesiąt mężów; 8 A z synów Sefatyjaszowych Zabadyjasz, syn Michaelowy, a z nim ośmdziesiąt mężów; 9 Z synów Joabowych Obadyjasz, syn Jechyjelowy, a z nim dwieście i ośmnaście mężów; 10 A z synów Selomitowych, syn Josyfijaszowy, a z nim sto i sześćdziesiąt mężów; 11 A z synów Bebajowych Zacharyjasz, syn Bebajowy, a z nim dwadzieścia i ośm mężów; 12 A z synów Azgadowych Johanan, syn Hakatanowy, a z nim sto i dziesięć mężów; 13 A z synów Adonikamowych najostateczniejszych, których te są imiona: Elifelet, Jehijel, i Semejasz, a z nimi sześdziesiąt mężów, 14 A z synów Bigwajowych Utaj i Zabud, a z nimi siedmdziesiąt mężów; 15 A tak zgromadziłem ich do rzeki, która wpada do Achawy, i leżeliśmy tam obozem przez trzy dni: potem przeglądałem lud i kapłanów, a z synów Lewiego nie znalazłem tam żadnego. 16 posłałem Elijezera, Aryjela, Semejasza, i Elnatana, i Jaryba, i Elnatana i Natana, i Zacharyjasza, i Mesullama, przedniejszych, i Jojaryba, i Elnatana, mężów uczonych; 17 I rozkazałem im do Iddona, przełożonego nad miejscem Kasyfii, i włożyłem w usta ich słowa, które mieli mówić do Iddona, Achywa i Netynejczyków na miejscu Kasyfii, aby nam sług do domu Boga naszego. 18 I przywiedli nam według ręki Boga naszego łaskawej nad nami, męża nauczonego z synów Maheli, syna Lewiego, syna Izraelowego, i Serebijasza, i synów jego, i braci jego ośmnaście; 19 I Hasabijasza, a z nim Jesajasza z synów Merarego, braci jego, i synów ich dwadzieścia; 20 z Netynejczyków, których był postanowił Dawid i przedniejsi ku posłudze , Netynejczyków dwieście i dwadzieścia; ci wszyscy z imienia mianowani byli. 21 tam zapowiedział post u rzeki Achawy, abyśmy się dręczyli przed Bogiem naszym, a szukali od niego drogi prostej sobie, i dziatkom naszym, i majętności naszej. 22 Bom się wstydził prosić u króla o jaki poczet jezdnych, aby nam byli na pomocy przeciwko nieprzyjaciołom w drodze; bośmy byli powiedzieli królowi, mówiąc: Ręka Boga naszego jest nad wszystkimi, którzy go szukają uprzejmie, ale moc jego i popędliw ość jego przeciwko wszystkim, którzy go opuszczają. 23 A gdyśmy pościli, i prosiliśmy o to Boga naszego, wysłuchał nas. 24 Tedym odłączył z przedniejszych kapłanów dwanaście: Serebijasza, Hasabijasza, a z nimi braci ich dziesięć; 25 I odważyłem im srebro, i złoto, i naczynia na ofiarę podnoszenia do domu Boga naszego, które ofiarowali król i rada jego, i jego, i wszystek lud Izraelski, ile się go znalazło. 26 Odważyłem, mówię do rąk ich srebra talentów sześćset i pięćdziesiąt, a naczynia srebrnego sto talentów, przytem złota sto talentów. 27 Czasz też złotych dwadzieścia, ważących po tysiąc łótów, a dwa naczynia z mosiądzu wybornego, tak piękne jako złoto. 28 Potemem rzekł do nich: poświęceni Panu, i naczynia także poświęcone, a to srebro i to złoto dobrowolnie ofiarowane jest Panu, Bogu ojców waszych. 29 Pilnujcież a strzeżcie, aż to odważycie przed kapłanami przedniejszymi, i Lewitami, i książętami z domów ojcowskich w Izraelu w , w gmachach domu Pańskiego. 30 A tak wzięli kapłani i Lewitowie wagę srebra, i złota, i naczynia, aby je odnieśli do Jeruzalemu, do domu Boga naszego. 31 Zatem ruszyliśmy się od rzeki Achawy dwunastego dnia, miesiąca pierwszego, abyśmy szli do Jeruzalemu; a ręka Boga naszego była nad nami, i wyrwała nas z ręki nieprzyjaciela i czyhającego na nas w drodze. 32 I przyszliśmy do Jeruzalemu, i zamieszkaliśmy tam przez trzy dni. 33 A dnia czwartego odważono srebro, i złoto, i naczynie ono w domu Boga naszego do ręki Meremota, syna Uryjasza kapłana, z którym był Eleazar, syn Fineesowy; z nimi też byli Josabad, syn Jesuego, i Noadyjasz, syn Binnujego, Lewitowie; 34 Pod liczbą i wagą wszystko, i zapisano wagę tego wszystkiego onegoż czasu. 35 Wróciwszy się tedy z niewoli ci, którzy byli w pojmaniu, ofiarowali Bogu Izraelskiemu cielców dwanaście za wszystkiego Izraela, baranów dziewięćdziesiąt i sześć, baranków siedmdziesiąt i , kozłów za grzech dwanaście, to wszystko na Panu. 36 I oddali wyroki królewskie starostom królewskim, i książętom za rzeką, a ci byli pomocą ludowi i domowi Bożemu.

Ezd 9

1 A gdy się to odprawiło, przystąpili do mnie , mówiąc: Nie odłączył się lud Izraelski, i kapłani, i od narodów tych ziem; ale czynią według Chananejczyków, Hetejczyków, Ferezejczyków, Jebuzejczyków, Ammonitczyków, Moabczyków, Egipczyków, i Amorejczyków. 2 pojęli córki ich sobie i synom swym, a pomięszało się święte z narodami tych ziem, a ręka książąt i zwierzchności pierwsza była w tem przestępstwie. 3 Co gdym usłyszał, rozdarłem suknię moję i płaszcz mój, a rwałem włosy na głowie mojej, i na brodzie mojej, i siedziałem, zdumiawszy się. 4 I zgromadzili się do mnie wszyscy, którzy drżą przed słowem Boga Izraelskiego dla przestępstwa tych, którzy przyszli z niewoli, a jam siedział, zdumiawszy się, aż do ofiary wieczornej. 5 Ale pod czas ofiary wieczornej wstałem z utrapienia mego, mając rozdartą suknię moję i płaszcz mój, a poklęknąwszy na kolana swe, wyciągnąłem ręce swe ku Panu, Bogu memu, 6 I rzekłem: Boże mój! wstydci mię, i sromam się podnieść, Boże mój! mego do ciebie; albowiem nasze rozmnożyły się nad głową, a grzechy nasze urosły aż ku niebu. 7 Ode dni ojców naszych byliśmy w wielkim grzechu aż do dnia tego, a przez nieprawości nasze wydaniśmy, królowie nasi i kapłani nasi, w ręce królów ziemskich pod miecz, w niewolę, i na łup, i na zawstydzenie twarzy naszej, jako się to dziś dzieje. 8 Ale teraz, w prędkiem okamgnieniu, stała się nam łaska od Pana, Boga naszego, że nam zostawił , i dał nam mieszkanie na miejscu świętem swojem, aby oświecił oczy nasze Bóg nasz, a dał nam trochę wytchnienia z niewoli naszej. 9 Bo chociaśmy byli niewolnikami, przecież w niewoli naszej nie opuścił nas Bóg nasz, ale skłonił ku nam miłosierdzie przed królmi Perskimi, dawszy nam wytchnienie, abyśmy wystawili dom Boga naszego, i naprawili spustoszenia jego; nawet dał nam ogrodzenie w Judztwie i w . 10 teraz rzeczemy, o Boże nasz! po tem? ponieważeśmy opuścili twoje, 11 Któreś ty przykazał przez sług twoich proroków, mówiąc: Ziemia, do której wnijdziecie, abyście ją posiedli, jest ziemia nieczysta przez nieczystotę ludu tych ziem, dla obrzydłości ich, któremi ją napełnili od końca do końca nieczystością swoją. 12 A przetoż nie dawajcie córek waszych synom ich, ani bierzcie synom waszym córek ich, i nie szukajcie pokoju ich, i dobrego ich aż na wieki, abyście byli umocnieni, a pożywali dóbr tej ziemi, i podali ją w synom waszym aż na wieki. 13 A po tem , co przyszło na nas dla spraw naszych złych i dla grzechu naszego wielkiego, ponieważeś ty, Boże nasz! zawściągnął karania, abyśmy nie byli potłumieni dla nieprawości naszej, aleś nam dał wybawienie takowe; 14 się obrócimy ku zgwałceniu przykazań twoich, powinowacąc się z tymi narodami obrzydłymi? izalibyś się surowie nie gniewał na nas, abyś nas wyniszczył, aby nikt nie został i nie uszedł? 15 O Panie, Boże Izraelski! sprawiedliwyś ty; bośmy pozostałe ostatki, jako się to dziś pokazuje. Otośmy my przed obliczem twojem w przewinieniu naszeem, choć się nie godzi stawiać przed oblicze twoje dla tego.

Ezd 10

1 A gdy się modlił Ezdrasz, i wyznawał grzechy z płaczem, leżąc przed domem Bożym, zebrało się do niego z Izraela zgromadzenie bardzo wielkie mężów i niewiast i dziatek; a płakał lud wielkim płaczem. 2 odpowiadając Sechanijasz, syn Jechyjelowy z synów Elamowych, rzekł do Ezdrasza: Myśmyć zgrzeszyli przeciwko Panu, Bogu naszemu, żeśmy pojęli żony obce z narodu tej ziemi; ale ma jeszcze nadzieję Izrael przytem. 3 Tylko teraz uczyńmy przymierze z Bogiem naszym, że porzucimy wszystkie żony i narodzone z nich, według rady Pańskiej, i tych, którzy drżą przed przykazaniem Boga naszego, a niech to będzie podług . 4 Wstańże, bo ta rzecz tobie należy, a my będziemy z tobą; zmocnij się, a uczyń tak. 5 Tedy wstał Ezdrasz, i poprzysiągł kapłańskich, i , i Izraela, aby uczynili według tego słowa. I przysięgli. 6 A tak wstawszy Ezdrasz od domu Bożego szedł do komory Jochanana, syna Elijasybowego, a wszedłszy tam, nie jadł chleba, i wody nie pił; był żałośny dla przestępstwa tych, co się wrócili z niewoli. 7 Zatem kazali obwołać w Judztwie i w między wszystkimi, którzy przyszli z niewoli, aby się zgromadzili do Jeruzalemu. 8 A ktobykolwiek nie przyszedł we trzech dniach według uradzenia książąt i starszych, aby przepadła wszystka majętność jego, a sam aby był wyłączony od zgromadzenia tych, co przyszli z niewoli. 9 zgromadzili się wszyscy mężowie z Judy i z Benjamina do Jeruzalemu we trzech dniach, dwudziestego dnia miesiąca dziewiątego, i siedział wszystek lud na placu przed domem Bożym, drżąc dla rzeczy i dla deszczu. 10 Tedy powstawszy Ezdrasz kapłan rzekł do nich: zgrzeszyli, iżeście pojęli żony obce, przydawając do grzechów Izraelskich. 11 Przetoż uczyńcie teraz wyznanie przed Panem, Bogiem ojców waszych, a wykonajcie wolę jego, i odłączcie się od narodów tej ziemi, i od żon obcych. 12 I odpowiedziało wszystko ono zgromadzenie, i rzekło głosem wielkim: Jakoś nam powiedział, tak uczynimy. 13 Ale wielki jest lud, i czas dżdżysty, i nie możemy stać na dworze; dotego ta sprawa nie jest dnia jednego, ani dwóch; bo nas wiele, którzyśmy się tego przestępstwa dopuścili. 14 Prosimy tedy, niechże będą postanowieni książęta nasi nad wszystkiem zgromadzeniem; a ktobykolwiek był w miastach naszych, co pojął żony obce, niechaj przyjdzie na czas zamierzony, a z nimi starsi z każdego miasta, sędziowie ich, abyśmy tak odwrócili gniew popędliwości Boga naszego od nas dla tej sprawy. 15 A tak Jonatan, syn Asahijelowy, i Jachsyjasz, syn Tekujego, byli na to wysądzeni; ale Mesullam i Sebetaj, Lewitowie, pomagali im. 16 Tedy uczynili tak ci, co przyszli z niewoli. I odłączeni są Ezdrasz kapłan, i mężowie z domów ojcowskich według domów ojców swoich; a ci wszyscy z imienia mianowani byli, i zasiedli dnia pierwszego, miesiąca dziesiątego, aby się o tem wywiadywali. 17 A odprawowali to przy wszystkich mężach, którzy byli pojęli żony obce, aż do pierwszego dnia, miesiąca pierwszego. 18 I znaleźli się z synów kapłańskich, którzy byli pojęli żony obce: z synów Jesui, syna Jozedekowego, i z braci jego Maasejasz i Elijezer, i Jaryb, i Giedalijasz. 19 I dali ręce swe, że mieli porzucić żony swe; a ci, którzy zgrzeszyli, ofiarowali każdy barana z stada za swój. 20 A z synów Immerowych: Hanani i Zabadyjasz; 21 A z synów Harymowych: Maasyjasz i , i Semejasz, i Jechyjel, i Uzyjasz; 22 A z synów Passurowych: Elijenaj, Maasejasz, Izmael, Natanael, Jozabad, i Elasa. 23 A z Lewitów: Jozabad, i Symei, i Kielajasz, (ten jest Kielita) Petachyjasz, Judas, i Elijezer. 24 A z śpiewaków: Elijasyb; a z odźwiernych: Sallum i Telem, i Ury. 25 A z Izraela, z synów Farosowych: Ramijasz, i Jezyjasz, i Malchyjasz, i Miamin, i Elazar, i Malchyjasz, i Benajasz; 26 A z synów Elamowych: Matanijasz, Zacharyjasz, i Jechyjel, i Abdy, i Jerymot, i Elijasz; 27 A z synów Zattuowych: Elijenaj, Elijasyb, Matanijasz, i Jerymot, i Zabad, i Asysa; 28 A z synów Bebajowych: Johanan, Hananijasz, Zabbaj, Atlaj; 29 A z synów Bani: Mesullam, Malluch, i Adajasz, Jasub, i Seal, Jeramot; 30 A z synów Pachatmoabowych Adna, i Chelal, Benajasz, Maasejasz, Matanijasz, Besaleel, i Binnui, i Manase; 31 A z synów Harymowych: Elijezer, Isyjasz, Malchyjasz, Semaajasz, Symeon, 32 Benjamin, Maluch, Samaryjasz; 33 Z synów Hasumowych: Matenajasz, Matata, Zabad, Elifelet, , Manase, Symhy; 34 Z synów Bani: Maadaj, Amram, i Uel. 35 Banajasz, Bedyjasz, i Cheluhu, 36 Wanijasz, Meremot, Elijasyb, 37 Mattanijasz, Matenajasz, i Jahasaw. 38 I Bani, i Binnui, Symhy, 39 I Selemijasz, i Natan, i Adajasz, 40 Machnadbaj, Sasaj, Saraj, 41 Asarel, I Selemijasz, Semaryjasz, 42 Sallum, Amaryjasz, i Józef. 43 Z synów Nebowych: Jehijel, Matytyjasz, Zabad, Zebina, Jaddaj, i Joel, i Benajasz. 44 Ci wszyscy pojęli byli żony obce; a były między niemi , które im narodziły synów.
Słowniczek archaizmów (31)
przedniejsi, przedniejszych
najznamienitszy, naczelny
danijel
Daniel
przetoż
dlatego
przywiedli
przyprowadzę, przyprowadził
nadto
ponadto
lewitów, lewitowie
członek pokolenia Lewiego, sługa przy świątyni
tedy, tedym
wtedy, zatem
wszystek, wszystka, wszystko, wszystkiem, wszystkiej, wszystkiego
cały, każdy
książęta, książąt, książąt
przywódca, władca, wódz
wyście
wy jesteście
jeruzalemie, jeruzalemu
Jerozolima
onego, onej, onegoż
ten, tamten
siedm
siedem
całopalenie
ofiara spalana w całości na ołtarzu
obrzydliwości
coś odrażającego w oczach Boga
albowiem
ponieważ, bo
nasienie
potomstwo
oblicze, oblicza, obliczem
twarz; „przed obliczem” = w obecności
nieprawości
bezprawie, grzech
jakoby
jak gdyby; żeby
ostatki
reszta
cóż
co
rozkazania
polecić, nakazać; polecenie
dziedzictwo
spadek, własność
izali
czyż? (pytanie retoryczne)
wżdy
jednak, mimo to
zakonu
Prawo Mojżeszowe (Tora)
występek
grzech, przestępstwo
elijasz
Eliasz
jeremijasz
Jeremiasz
niewiasty
kobieta

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Mały początek

Łk 13

Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.

Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.

Zaloguj się, aby odhaczać dni.