1 Wierna jest ta : kto biskupstwa żąda, dobrej pracy żąda.2 Ale biskup ma być nienaganiony, mąż jednej żony, czuły, trzeźwy, poważny, gościnny, ku nauczaniu sposobny;3 Nie pijanica wina, nie bitny, nie sprośnego zysku chciwy, ale słuszność miłujący, nieswarliwy, niełakomy;4 Który by dom swój dobrze rządził, który by miał w posłuszeństwie ze wszelaką uczciwością;5 (Bo jeźliby kto nie umiał swego własnego domu rządzić, pieczę będzie miał o kościele Bożym?)6 Nie nowotny, aby będąc nadęty, nie wpadł w sąd potwarcy.7 Musi też mieć dobre od obcych, aby nie wpadł w hańbę i w sidło potwarcy.8 Dyjakonowie także mają być poważni, nie dwoistego słowa, nie pijanicy wielu wina, nie chciwi sprośnego zysku,9 Mający tajemnicę wiary w czystem sumieniu.10 A ci też niech będą doświadczeni, zatem niech służą, jeźli są bez nagany;11 Żony także niech mają poważne, nie potwarliwe, trzeźwe, wierne we .12 Dyjakonowie niech będą mężami jednej żony, którzy by dziatki dobrze rządzili i własne domy.13 którzy by dobrze służyli, stopień sobie dobry zjednają i wielkie bezpieczeństwo w wierze, która jest w Chrystusie Jezusie.14 Toć tobie piszę, mając nadzieję, że w rychle przyjdę do ciebie;15 A jeźlibym omieszkał, abyś wiedział, jako się masz w domu Bożym sprawować, który jest kościołem Boga żywego, filarem i utwierdzeniem prawdy.16 A zaprawdę wielka jest tajemnica pobożności, że Bóg objawiony jest w ciele, usprawiedliwiony jest w duchu, widziany jest od Aniołów, kazany jest poganom, uwierzono mu na świecie, wzięty jest w górę do chwały.
1 A Duch jawnie mówi, w ostateczne czasy odstaną niektórzy od wiary, słuchając duchów zwodzących i nauk dyjabelskich,2 W obłudzie kłamstwo mówiących i piętnowane mających sumienie swoje,3 Zabraniających wstępować w małżeństwo, rozkazujących wstrzymywać się od pokarmów, które Bóg stworzył ku przyjmowaniu z dziękowaniem wiernym i tym, którzy poznali prawdę.4 Bo wszelkie stworzenie Boże dobre jest, a nic nie ma być odrzuconem, co z dziękowaniem bywa przyjmowane;5 poświęcone bywa przez słowo Boże i przez modlitwę.6 To przekładając braciom, będziesz dobrym sługą Chrystusa Jezusa, wychowanym w słowach wiary i nauki dobrej, którejś naśladował.7 A świeckich i babich baśni chroń się; ale się ćwicz w pobożności.8 Albowiem cielesne ćwiczenie mało jest pożyteczne; lecz pobożność do jest pożyteczna, mając obietnicę teraźniejszego i przyszłego.9 Wierna to jest i wszelkiego przyjęcia godna.10 Albowiem też pracujemy i lżeni bywamy, że nadzieję mamy w Bogu żywym, który jest zbawicielem wszystkich ludzi, a najwięcej wiernych.11 To przykazuj i tego nauczaj.12 Żaden młodością twoją niech nie gardzi; ale bądź przykładem wiernych w mowie, w obcowaniu, w miłości, w duchu, w wierze, w czystości.13 Póki nie przyjdę, pilnuj czytania, napominania i nauki.14 Nie zaniedbywaj daru Bożego, który w tobie jest, któryć dany jest przez prorokowanie z włożeniem rąk starszych.15 O tem rozmyślaj, tem się zabawiaj, aby postępek twój jawny był wszystkim.16 Pilnuj samego siebie i nauczania, trwaj w tych rzeczach; bo to czyniąc, i samego siebie zbawisz, i tych, którzy cię słuchają.
1 Starszemu nie łaj, ale jako ojca napominaj, młodszych jako braci,2 Starsze jako matki, młodsze jako siostry, ze wszelaką czystością.3 Wdowy miej w uczciwości, które prawdziwie są wdowami.4 A która wdowa dzieci albo wnuczęta ma, niech się uczą przeciwko domowi własnemu być pobożnemi i wzajem oddawać rodzicom; to jest rzecz chwalebna i przyjemna przed Bożem.5 A która jest prawdziwie wdowa i osierociała, ma nadzieję w Bogu i trwa w prośbach i w modlitwach w nocy i we dnie.6 Ale która w rozkoszach żyje, ta żyjąc umarłą jest.7 To rozkazuj, żeby były nienaganione.8 A jeźli kto o swoich, a najwięcej o domowych starania nie ma, wiary się zaprzał i gorszy jest niż niewierny.9 Wdowa niech będzie obrana, która by nie miała mniej niż sześćdziesiąt lat, która była żoną jednego męża,10 Mająca w dobrych uczynkach, jeźli dzieci wychowała, jeźli gości przyjmowała, jeźli świętych nogi umywała, jeźli utrapionych wspomagała, jeźli każdego uczynku dobrego naśladowała.11 Wdów młodszych chroń się; bo gdyby się zbestwiły przeciw Chrystusowi, chcą za mąż iść,12 Mając osądzenie, pierwszą wiarę odrzuciły;13 też próżnując uczą się chodzić od domu do domu; a nie tylko są próżnujące, ale też świegotliwe, niepotrzebnemi rzeczami się bawiące, mówiąc, co nie przystoi.14 Chcę tedy, aby młodsze szły za mąż, dzieci rodziły, gospodyniami były; przeciwnikowi żadnej przyczyny nie dawały ku obmowisku;15 Albowiem się już niektóre obróciły za szatanem.16 , jeźli który wierny albo która wierna ma wdowy, niechże je opatruje, a niech nie będzie obciążony, aby tym, które są prawdziwie wdowami, starczyło.17 Starsi, którzy się w przełożeństwie dobrze sprawują, niech będą mieni za godnych dwojakiej czci, a zwłaszcza ci, którzy pracują w słowie i w nauce.18 Albowiem Pismo mówi: Wołowi młócącemu nie zawiążesz gęby; i: Godzien jest robotnik zapłaty swojej.19 Przeciwko starszemu nie przyjmuj skargi, chyba za dwoma albo trzema świadkami.20 A tych, którzy grzeszą, strofuj przed wszystkimi, aby i drudzy mieli.21 Oświadczam się przed Bogiem i Panem Jezusem Chrystusem, i przed Anioły wybranymi, abyś tych rzeczy przestrzegał, w osobach nie brakując, nic nie czyniąc z przychylności.22 Rąk z prędka na nikogo nie wkładaj, ani bądź uczestnikiem cudzych grzechów: samego siebie czystym zachowaj.23 Samej wody więcej nie pijaj, ale używaj po trosze wina dla żołądka twego i częstych chorób twoich.24 Grzechy niektórych ludzi przedtem są jawne i uprzedzają na sąd, a za niektórymi idą pozad.25 Także też dobre uczynki przedtem są jawne; ale które są insze, utaić się nie mogą.
Słowniczek archaizmów (18)
mowa
słowo, wypowiedź; także: język
jeźli, jeźliby
jeśli
dziatki
dzieci
jakoż
a więc, jakże
świadectwo
w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
pierwej
wcześniej, najpierw
wszystkiem, wszystkiego
cały, każdy
albowiem
ponieważ, bo
iż
że
żywota
życie; także: łono, brzuch
przeto, przetoż
dlatego
niewiasty
kobieta
obliczem
twarz; „przed obliczem” = w obecności
tedy
wtedy, zatem
zasię
zaś, natomiast
owszem
przeciwnie; owszem
zbór
zgromadzenie
bojaźń
cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Mały początek
Łk 13
Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.
Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.