Biblia chronologicznie · Dzień 349 z 365
Dzień 349
Tt 3; 2 Tm 1–2
Dzień 349 z 365
Nowy Testament
Tt 3
1 Napominaj ich, aby zwierzchnościom i przełożeństwom poddanymi i posłusznymi byli, i aby do każdego dobrego uczynku gotowymi byli; 2 Nikogo nie lżyli, byli niezwadliwymi, ale układnymi, okazując wszelką skromność przeciwko wszystkim ludziom. 3 i myśmy byli niekiedy głupimi, upornymi, błądzącymi, służąc pożądliwościom i rozkoszom rozmaitym, w złości i w zazdrości mieszkając, przemierzłymi, jedni drugich nienawidzącymi, 4 Ale gdy się okazała dobrotliwość i miłość ku ludziom zbawiciela naszego, Boga, 5 Nie z uczynków sprawiedliwości, które byśmy my czynili, ale podług miłosierdzia swego zbawił nas przez omycie odrodzenia i odnowienia Ducha Świętego, 6 Którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, zbawiciela naszego, 7 Abyśmy usprawiedliwieni będąc łaską jego, stali się dziedzicami według nadziei wiecznego. 8 Wiernać to ; a chcę, abyś ty to twierdził, aby się starali, w dobrych uczynkach przodkowali, którzy uwierzyli Bogu. 9 A te rzeczy są dobre i ludziom pożyteczne; a głupich gadek i wyliczania rodzajów, i sporów, i swarów zakonnych pohamuj; albowiem są niepożyteczne i próżne. 10 Człowieka heretyka po pierwszem i wtórem napominaniu strzeż się, 11 Wiedząc, takowy jest wywrócony i grzeszy, będąc sam własnym sądem swoim osądzony. 12 Gdy poślę do ciebie Artemana albo Tychyka, staraj się, abyś do mnie przyszedł do Nikopolim; bom tam postanowił zimować. 13 Zenasa nauczonego w i Apollona pilnie odprowadź, aby im na niczem nie schodziło. 14 A niech się uczą i nasi w dobrych uczynkach przodkować, gdzie tego potrzeba, żeby nie byli nieużytecznymi. 15 Pozdrawiają cię, którzy są ze mną wszyscy. Pozdrów tych, którzy nas miłują w wierze. Łaska Boża niech będzie ze wszystkimi wami. Amen.
2 Tm 1
1 Paweł, Apostoł Jezusa Chrystusa przez wolę Bożą, według obietnicy , który jest w Chrystusie Jezusie; 2 Tymoteuszowi, miłemu synowi, niech będzie łaska, miłosierdzie i pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, Pana naszego. 3 Dziękuję Bogu, któremu służę z przodków w czystem sumieniu, że cię bez przestanku wspominam w prośbach moich, w nocy i we dnie, 4 Żądając cię widzieć, wspominając na twoje łzy, abym był radością napełniony, 5 Przywodząc sobie na pamięć onę, która w tobie jest, nieobłudną wiarę, która mieszkała w babce twojej Loidzie i w matce twojej Eunice, a pewienem, że i w tobie mieszka. 6 Dla której przyczyny przypominam ci, abyś wzniecał dar Boży, który w tobie jest przez włożenie rąk moich. 7 nie dał nam Bóg Ducha , ale mocy i miłości, i zdrowego zmysłu. 8 nie wstydź się za Pana naszego, ani za mię, więźnia jego, ale cierp złe z Ewangieliją według mocy Bożej. 9 Który nas zbawił i powołał powołaniem świętem, nie według uczynków naszych, ale według postanowienia swego i łaski, która nam jest dana w Chrystusie Jezusie przed czasy wiecznemi. 10 A teraz objawiona jest przez okazanie się zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa, który i śmierć zgładził, i żywot na jaśnię wywiódł, i nieśmiertelność przez , 11 Której jam jest postanowiony kaznodzieją i Apostołem, i nauczycielem pogan. 12 Dla której też przyczyny te rzeczy cierpię; aleć się nie wstydzę, gdyż wiem, komum uwierzył i pewienem, on mocen jest tego, czego mi się powierzył, strzec aż do onego dnia. 13 Zatrzymaj wzór zdrowych słów, któreś ode mnie usłyszał, w wierze i w miłości, która jest w Chrystusie Jezusie. 14 Strzeż dobrego pokładu przez Ducha Świętego, który w nas mieszka. 15 Wiesz to, iż mię odstąpili wszyscy, którzy są w Azyi, z których jest Fygellus i Hermogenes. 16 Niech da Pan miłosierdzie swoje Onezyforowemu domowi, iż mię często ochłodził i za łańcuch mój się nie wstydził; 17 Ale będąc w Rzymie, bardzo mię pilno szukał i znalazł. 18 Niech mu Pan da, aby znalazł miłosierdzie u Pana w on dzień; a ty lepiej wiesz, jako mi wiele usługiwał w Efezie.
2 Tm 2
1 ty, synu mój! zmacniaj się w łasce, która jest w Chrystusie Jezusie; 2 A coś słyszał ode mnie przed wieloma świadkami, tegoż się powierz wiernym ludziom, którzy by sposobni byli i inszych nauczać. 3 Przetoż ty cierp złe, jako dobry żołnierz Jezusa Chrystusa. 4 Żaden, który żołnierkę służy, nie wikle się sprawami tego , aby się temu, od którego za żołnierza przyjęty jest, podobał. 5 A choćby się też kto potykał, nie bywa koronowany, się przystojnie nie potykał. 6 Oracz, który pracuje, ma najprzód pożytki odbierać. 7 Rozumiej, co mówię, a Pan niech ci da we wyrozumienie. 8 Pamiętaj, Jezus Chrystus powstał z martwych, który jest z nasienia Dawidowego, według mojej, 9 W której cierpię złe, złoczyńca, aż do związek; aleć słowo Boże nie jest związane. 10 Przetoż wszystko znoszę dla wybranych, aby i oni dostąpili, które jest w Chrystusie Jezusie, z chwałą wieczną. 11 Wierna jest ta ; jeźliśmy z nim umarli, z nim też żyć będziemy. 12 Jeźli cierpimy, z nim też królować będziemy; jeźli się go zapieramy, i on się nas zaprze. 13 Jeźliśmy niewiernymi, on wiernym zostaje i zaprzeć samego siebie nie może. 14 Te rzeczy przypominaj, oświadczając przed Pańskiem, aby się nie wdawali w spory około słów, co ku niczemu nie jest pożyteczne, tylko ku podwróceniu tych, którzy słuchają. 15 Staraj się, abyś się doświadczonym stawił Bogu robotnikiem, który by się nie zawstydził i który by dobrze rozbierał słowo prawdy. 16 A świeckim próżnomównościom czyń wstręt; albowiem postępują ku większej niepobożności. 17 A mowa ich szerzy się jako kancer (rak), z których jest Hymeneusz i Filetus, 18 Którzy względem prawdy celu uchybili, gdy powiadają, iż się już stało zmartwychwstanie i podwracają wiarę niektórych. 19 A mocny stoi grunt Boży, mając tę pieczęć: Zna Pan, którzy są jego; i Niech odstąpi od niesprawiedliwości wszelki, który mianuje imię Chrystusowe. 20 A w wielkim domu nie tylko są naczynia złote i srebrne, ale też drewniane i gliniane, a niektóre ku uczciwości, drugie ku zelżywości. 21 Jeźliby kto samego siebie oczyścił od tych rzeczy, będzie naczyniem ku uczciwości, poświęconem i użytecznem Panu, do wszelkiej dobrej sprawy zgotowanem. 22 Chroń się też pożądliwości młodzieńczych, a naśladuj sprawiedliwości, wiary, miłości, pokoju z tymi, którzy wzywają Pana z czystego serca. 23 Chroń się też gadek głupich i nieumiejętnych, wiedząc, iż rodzą zwady. 24 Ale sługa Pański nie ma być zwadliwy, lecz ma być układny przeciwko wszystkim, sposobny ku nauczaniu, złych cierpliwie znaszający; 25 Który by w cichości nauczał tych, którzy się sprzeciwiają, owaby im kiedy Bóg dał pokutę ku uznaniu prawdy, 26 Aby obaczywszy się, wywikłali się z sidła dyjabelskiego, od którego pojmani są ku czynieniu woli jego.
Słowniczek archaizmów (19)
- albowiem
- ponieważ, bo
- żywot, żywota
- życie; także: łono, brzuch
- mowa
- słowo, wypowiedź; także: język
- jakoby
- jak gdyby; żeby
- iż
- że
- zakonie
- Prawo Mojżeszowe (Tora)
- onego
- ten, tamten
- pierwej
- wcześniej, najpierw
- bojaźni
- cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
- przetoż
- dlatego
- świadectwo
- w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
- ewangielii, ewangieliję
- ewangelia, Dobra Nowina
- jeźli, jeźliby
- jeśli
- wszystko, wszystkiem
- cały, każdy
- zbawienia
- wybawienie
- obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- wszakże
- jednak, przecież
- zasię
- zaś, natomiast
- tedy
- wtedy, zatem
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Mały początek
Łk 13
Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.
Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.