Psalmy i Przypowieści w miesiąc · Dzień 15 z 31
Dzień 15
Ps 68–72; Prz 15
Dzień 15 z 31
Stary Testament
Psalm
Ps 68
1 śpiewakowi psalm Dawidowy ku śpiewaniu. 2 Powstanie Bóg, a będą rozproszeni nieprzyjaciele jego, i pouciekają przed twarzą jego ci, którzy go mają w nienawiści. 3 Jako bywa dym rozpędzony, tak ich rozpędzasz: jako się wosk rozpływa od ognia, tak niezbożnicy poginą przed Bożem. 4 Ale sprawiedliwi się i radować będą przed obliczem Bożem, i pląsać będą od radości. 5 Śpiewajcie Bogu, śpiewajcie psalmy imieniowi jego; gotujcie drogę temu, który jeździ na obłokach. Pan jest imię jego, radujcież się przed obliczem jego. 6 Ojcem jest sierót, i sędzią wdów, Bogiem w swym świętym. 7 Bóg, który samotne w rodowite domy rozmnaża, wywodzi więźniów z oków; ale odporni mieszkać muszą w ziemi suchej. 8 Boże! gdyś wychodził przed obliczem ludu twego, gdyś chodził po puszczy; Sela, 9 Ziemia się trzęsła, także i niebiosa rozpływały się przed obliczem Bożem, i ta góra Synaj drżała przed twarzą Boga, Boga Izraelskiego. 10 Deszcz obfity spuszczałeś hojnie, o Boże! na twoje, a gdy omdlewało, tyś je zaś otrzeźwiał. 11 Zastępy twoje mieszkają w niem, któreś ty dla ubogiego nagotował dobrocią twoją, o Boże! 12 Pan dał słowo swe, i tych, którzy pociechy zwiastowali, zastęp wielki mówiących. 13 Królowie z wojskami uciekali, uciekali: ale ta, która przyglądała domu, dzieliła łupy. 14 Chociażeście leżeć musieli między kotłami, przecież będziecie jako gołębica, mająca pióra posrebrzone, a której skrzydła jako żółte złoto. 15 Gdy Wszechmogący rozproszy królów w tej ziemi, wybielejesz jako śnieg na górze Salmon. 16 Na górze Bożej, na górze Basańskiej, na górze pogórczystej, na górze Basańskiej. 17 wyskakujecie góry pogórczyste? na tejci górze ulubił sobie Bóg mieszkanie, tamci Pan będzie mieszkał na wieki. 18 Wozów Bożych jest dwadzieścia tysięcy, wiele tysięcy Aniołów; ale Pan między nimi jako na Synaj w przebywa. 19 Wstąpiłeś na wysokość, wiodłeś pojmanych więźniów, nabrałeś darów dla ludzi, i najodporniejszych, Panie Boże! przywiodłeś, aby mieszkali z nami. 20 Błogosławiony Pan; na każdy dzień hojnie nas opatruje dobrami swemi Bóg naszego. Sela. 21 On jest Bóg nasz, Bóg obfitego zbawienia; panujący Pan z śmierci wywodzi. 22 Bóg zrani głowę nieprzyjaciół swoich, i wierzch głowy włosami nakryty chodzącego w grzechach swoich. 23 Rzekł Pan: Wyprowadzę zaś swoich jako z Basan, wywiodę ich zaś z głębokości morskiej. 24 będzie noga twoja zbroczona we krwi, i język psów twoich we krwi nieprzyjacielskiej. 25 Widzieli ciągnienia twoje, Boże! ciągnienia Boga mego i króla mego w świątnicy. 26 Wprzód szli śpiewacy, a za nimi grający na instrumentach, a w pośrodku panienki bijąc w bębny. 27 W zgromadzeniach błogosławcie Bogu, błogosławcie Panu, którzyście z narodu Izraelskiego. Tu niech będzie Benjamin maluczki, który ich opanował; 28 Tu Judzcy, i hufy ich, książęta Zabulońscy, i książęta Neftalimscy. 29 Obdarzył cię Bóg twój siłą; utwierdź, o Boże! to, coś w nas sprawił. 30 Dla twego, który jest w , będąć królowie dary przynosić. 31 Poraź poczet kopijników, zgromadzenie mocnych wodzów, i ludu bujnego, hardych, chlubiących się kęsem srebra; rozprosz narody pragnące wojny. 32 Przyjdąć zacni książęta z Egiptu: Murzyńska ziemia pospieszy się wyciągnąć ręce swe do Boga. 33 Królestwa ziemi! śpiewajcież Bogu, śpiewajcie Panu. Sela. 34 Temu, który jeździ na najwyższych niebiosach od wieczności; oto wydaje głos swój, głos mocy swojej. 35 Przyznajcie moc Bogu, nad Izraelem dostojność jego, a wielmożność jego na obłokach. Strasznyś jest, o Boże! z świętych przybytków twoich; Bóg Izraelski sam daje moc i siły ludowi swemu. Niechajże będzie Bóg błogosławiony.
Ps 69
1 śpiewakowi na Sosannim psalm Dawidowy. 2 Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do mojej. 3 Pogrążony jestem w głębokiem błocie, gdzie dna ; przyszedłem w głębokości wód, a nawałność ich porwała mię. 4 Spracowałem się wołając, wyschło gardło moje; ustały oczy moje, gdym oczekiwał Boga mojego. 5 Więcej jest tych, którzy mię mają w nienawiści bez przyczyny, niż włosów na głowie mojej; zmocnili się ci, którzy mię wygubić usiłują, a są nieprzyjaciółmi mymi niesłusznie; czegom nie wydarł, musiałem nagradzać. 6 Boże! ty znasz głupstwo moje, a występki moje nie są tajne przed tobą. 7 Niechajże nie będą zawstydzeni dla mnie ci, którzy na cię oczekują, Panie, Panie zastępów! niech nie przychodzą dla mnie do hańby ci, którzy cię szukają, o Boże Izraelski! 8 Bo dla ciebie ponoszę urąganie, a zelżywość okryła moje. 9 Stałem się obcym braciom moim, a cudzoziemcem synom matki mojej, 10 , że gorliwość domu twego zżarła mię, a urąganie urągających tobie przypadło na mię. 11 Gdym płakał i trapił postem duszę moję, stało mi się to . 12 Gdym wziął na się wór miasto szaty, byłem u nich przypowieścią. 13 Mówili o mnie ci, którzy siedzieli w bramie, a byłem piosnką u tych, którzy pili mocny napój. 14 Ale ja obracam modlitwę moję do ciebie, Panie! czas jest upodobania twego; o Boże! według wielkości miłosierdzia twego wysłuchajże mię, dla prawdy twego. 15 Wyrwij mię z błota, abym nie był pogrążony; niech będę wyrwany od tych, którzy mię nienawidzą, jako z głębokości wód; 16 Aby mię nie zatopiły strumienie wód, i nie pożarła głębia i nie zawarła nademną studnia wierzchu swego. 17 Wysłuchajże mię, Panie! boć dobre jest miłosierdzie twoje; według wielkiej litości twojej wejrzyj na mię. 18 Nie zakrywajże oblicza twego od sługi swego, bom jest w utrapieniu; pośpieszże się, wysłuchaj mię. 19 Przybliż się do duszy mojej, a wybaw ją; dla nieprzyjaciół moich odkup mię. 20 Ty znasz pohańbienie moje, i zelżywość moję, i wstyd mój: przed tobąć są wszyscy nieprzyjaciele moi. 21 Pohańbienie pokruszyło serce moje, z czegom był żałośny; oczekiwałem, azaliby się mię kto użalił, ale nikt nie był; azaliby mię kto pocieszył, alem nie znalazł. 22 , miasto pokarmu podali mi żółć, a w pragnieniu mojem napoili mię octem. 23 Niechajże im będzie stół ich przed nimi sidłem, a szczęście ich na upadek. 24 Niech się zaćmią oczy ich, aby nie widzieli, a biodra ich niech się chwieją. 25 Wylij na nich rozgniewanie swoje, a gniewu twego niech ich ogarnie. 26 Niech będzie mieszkanie ich puste, w namiotach ich niech nikt nie mieszka. 27 Bo tego, któregoś ty ubił, prześladują, a o boleści poranionych twoich rozmawiają. 28 Przydajże ku nieprawości ich, a niech nie przychodzą do sprawiedliwości twojej. 29 Niech będą wymazani z ksiąg żyjących, a z sprawiedliwymi niech nie będą zapisani. 30 Jamci utrapiony, i zbolały; lecz zbawienie twoje, Boże! na miejscu bezpiecznem postawi mię. 31 będę chwalił imię Boże pieśnią, a będę je wielbił z dziękczynieniem. 32 A będzie to przyjemniejsze Panu, niżeli wół albo cielec rogaty z rozdzielonemi kopytami. 33 To widząc pokorni rozradują się, szukając Boga, a ożyje serce ich; 34 wysłuchiwa Pan ubogich, a więźniami swymi nie gardzi. 35 Niech go chwalą niebiosa i ziemia, morze i , co się w nich rucha. 36 Bógci zachowa , i pobuduje miasta Judzkie; i będą tam mieszkać, a ziemię tę dziedzicznie otrzymają. Także i sług jego dziedzicznie ją otrzyma, a którzy miłują imię jego, będą w niej mieszkać.
Ps 70
1 śpiewakowi psalm Dawidowy na wspominamie. 2 Boże! pospiesz się, abyś mię wyrwał; Panie! pospiesz się, abyś mi dał ratunek. 3 Niech będą zawstydzeni i pohańbieni, którzy szukają mojej; niech się obrócą na wstecz, i niech będą pohańbieni, którzy mi złego życzą. 4 Niech się obrócą nazad za to, że mię chcą pohańbić ci, którzy mi mówią: Ehej, ehej! 5 Ale niech się weselą i radują w tobie wszyscy, którzy cię szukają, a którzy miłują twoje, niech mówią : Uwielbiony bądź, Boże nasz! Jamci nędzny i ubogi; o Boże! pospiesz się ku mnie; tyś jest pomocą moją, i wybawicielem moim! Panie! nie omieszkujże.
Ps 71
1 W tobie, Panie! nadzieję mam: niech na wieki pohańbiony nie będę. 2 Według sprawiedliwości twej wybaw mię, i wyrwij mię; nakłoń ku mnie ucha twego, i zachowaj mię. 3 Bądź mi skałą mieszkania, gdziebym uchodził;przykazałeś, aby mię strzeżono; boś ty skałą moją i twierdzą moją. 4 Boże mój! wyrwij mię z ręki niezbożnika, z ręki przewrotnego i gwałtownika; 5 Albowiemeś ty oczekiwaniem mojem, Panie! Panie! nadziejo moja od młodości mojej. 6 Na tobiem spoległ zaraz z ; tyś mię wywiódł z żywota matki mojej; w tobie chwała moja zawżdy. 7 Jako dziwowisko byłem u wielu; tyś jest mocną nadzieją moją. 8 Niechaj będą napełnione usta moje chwałą twoją, przez cały dzień sławą twoją. 9 Nie odrzucajże mię w starości mojej; gdy ustanie siła moja, nie opuszczaj mię. 10 mówili nieprzyjaciele moi przeciwko mnie, a ci, którzy czyhali na moję, radę uczynili , 11 Mówiąc: Bóg go opuścił, gońcież go, a pojmijcie go; boć nie ma, ktoby go wyrwał. 12 Boże! nie oddalajże się odemnie; o Boże mój! pospieszże się na ratunek mój. 13 Niechże będą zawstydzeni, niech zginą przeciwnicy duszy mojej; niech będą okryci zelżywością i wstydem, którzy mi szukają złego. 14 Aleć ja zawżdy oczekiwać będę, a tem więcej rozszerzę chwałę twoję. 15 Usta moje opowiadać będą sprawiedliwość twoję, cały dzień twoje, liczby jego nie wiem. 16 Przystąpię do wysławiania wszelakiej mocy Pana panującego, będę wspominał własną sprawiedliwość twoję. 17 Boże! uczyłeś mię od młodości mojej, i opowiadam aż po dziś dzień dziwne sprawy twoje. 18 A aż do starości i sędziwości nie opuszczaj mię, Boże! aż opowiem ramię twoje temu narodowi, i wszystkim potomkom moc twoję. 19 Bo sprawiedliwość twoja, Boże! wywyższona jest, czynisz rzeczy wielkie. Boże! któż jest podobien tobie? 20 Który, acześ przypuścił na mię wielkie i ciężkie uciski, wszakże do żywota przywracasz mię, a z przepaści ziemskich zasię wywodzisz mię. 21 Rozmnożysz dostojność moję a zasię ucieszysz mię. 22 A ja też wysławiać cię będę na instrumentach muzycznych, i prawdę twoję, Boże mój! będęć śpiewał przy harfie, o Święty Izraelski! 23 Rozradują się wargi moje, gdyć będę śpiewał, i dusza moja, którąś wykupił. 24 i język mój będzie opowiadał przez cały dzień sprawiedliwość twoję; bo się zawstydzić, i hańbę odnieść musieli ci, którzy szukali nieszczęścia mego.
Ps 72
1 Salomonowi. Boże! daj królowi twoje, a sprawiedliwość twoję synowi królewskiemu; 2 Aby sądził lud twój w sprawiedliwości, a ubogich twoich w prawości. 3 Przyniosą góry ludowi pokój, a pagórki sprawiedliwość. 4 Będzie sądził ubogich z ludu, a wybawi synów ubogiego; ale gwałtownika pokruszy. 5 Będą się bać ciebie, póki słońce i miesiąc trwać będzie, od narodu aż do narodu. 6 Jako zstępuje deszcz na pokoszoną trawę, a deszcz kroplisty skrapiający ziemię: 7 Tak sprawiedliwy zakwitnie za dni jego, a będzie obfitość pokoju, dokąd miesiąca staje. 8 Będzie panował od morza aż do morza, i od rzeki aż do kończyn ziemi. 9 Przed nim padać będą mieszkający na pustyniach, a nieprzyjaciele jego proch lizać będą. 10 Królowie od morza i z wysep dary mu przyniosą; królowie Sebejscy i Sabejscy upominki oddadzą. 11 I będą mu się kłaniać wszyscy królowie; wszystkie narody służyć mu będą. 12 wyrwie ubogiego wołającego, i nędznego, który nie ma pomocnika. 13 Zmiłuje się nad ubogim, i nad niedostatecznym, a nędznych wybawi. 14 Od zdrady i gwałtu wybawi duszę ich; bo droga jest krew ich przed oczyma jego. 15 I będzie żył, a dawać mu będą złoto sabejskie, i się za nim modlić będą, cały dzień błogosławić mu będą. 16 Gdy się wrzuci garść zboża do ziemi na wierzchu gór, zaszumi jako Liban urodzaj jego, a mieszczanie zakwitną jako zioła polne. 17 Imię jego będzie na wieki; pokąd słońce trwa, dziedziczyć będzie imię jego, a błogosławiąc sobie w nim wszystkie narody wielbić go będą. 18 Błogosławiony Pan Bóg, Bóg Izraelski, który sam cuda czyni. 19 I błogosławione imię chwały jego na wieki, a niech będzie napełniona chwałą jego ziemia. Amen, Amen. 20 A tuć się kończą modlitwy Dawida, syna Isajego.
Prz 15
1 Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają . 2 Język mądrych zdobi ; ale usta głupich wywierają głupstwo. 3 Na każdem miejscu oczy Pańskie upatrują złe i dobre. 4 Zdrowy język jest drzewo ; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru. 5 Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym. 6 W domu sprawiedliwego jest dostatek wielki; ale w dochodach niepobożnego zamięszanie. 7 Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak. 8 Ofiara jest Panu; ale modlitwa szczerych podoba mu się. 9 Obrzydliwością Panu jest droga bezbożnego, ale tego, co idzie za sprawiedliwością, miłuje. 10 Karanie srogie należy temu, co opuszcza drogę; a kto ma w nienawiści karność, umrze. 11 Piekło i zatracenie są przed Panem; daleko więcej serca synów ludzkich. 12 Naśmiewca nie miłuje tego, który go karze, ani do mądrych przychodzi. 13 Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa. 14 Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem 15 Wszystkie dni ubogiego są złe; ale kto jest wesołego serca, ma gody ustawiczne. 16 Lepsza jest trocha w Pańskiej, niżeli skarb wielki z kłopotem. 17 Lepszy jest pokarm z jarzyny, gdzie jest miłość, niżeli z karmnego wołu, gdzie jest nienawiść. 18 Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady. 19 Droga leniwego jest jako płot cierniowy, ale ścieszka szczerych jest równa. 20 Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję. 21 Głupstwo jest głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję. 22 Gdzie rady, rozsypują się myśli; ale w mnóstwie radców ostoją się. 23 Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre! 24 Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego. 25 Pan wywróci dom pysznych; ale wdowy granicę utwierdzi. 26 Myśli złego są obrzydliwością Panu! ale powieści czystych są przyjemne. 27 Kto chciwie naśladuje łakomstwa, zamięszanie czyni w domu swoim; ale kto ma w nienawiści dary, będzie żył. 28 Serce sprawiedliwego przemyśliwa, co ma mówić; ale usta niepobożnych wywierają złe rzeczy. 29 Dalekim jest Pan od niepobożnych; ale modlitwę sprawiedliwych wysłuchiwa. 30 Światłość oczów uwesela serce, a wieść dobra tuczy kości. 31 Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie. 32 Kto uchodzi ćwiczenia, zaniedbywa swojej; ale kto przyjmuje karanie, ma rozum. 33 Bojaźń Pańska jest ćwiczenie się w mądrości, a sławę uprzedza poniżenie.
Słowniczek archaizmów (40)
- przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- oblicze, oblicza, obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- weselić
- radować się
- przybytku
- namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
- dziedzictwo
- spadek, własność
- przeczże
- dlaczego
- świątnicy
- świątynia
- zbawienie, zbawienia
- wybawienie
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
- przeto, przetoż
- dlatego
- książęta
- przywódca, władca, wódz
- kościoła
- zbór; wspólnota wierzących
- jeruzalemie
- Jerozolima
- dusza, duszę, duszy
- życie, osoba, człowiek
- niemasz
- nie ma
- pohańbienie
- zhańbienie
- owszem
- przeciwnie; owszem
- zawżdy
- zawsze
- popędliwość
- gniew, porywczość
- nieprawość, nieprawości
- bezprawie, grzech
- tedy
- wtedy, zatem
- iż
- że
- wszystka, wszystko
- cały, każdy
- syon
- Syjon (Jerozolima)
- nasienie
- potomstwo
- żywota
- życie; także: łono, brzuch
- wszakże
- jednak, przecież
- albowiem
- ponieważ, bo
- społem
- razem
- aczkolwiek
- chociaż
- zasię
- zaś, natomiast
- nadto
- ponadto
- sądy
- wyroki Boże, przepisy
- ustawicznie
- ciągle
- umiejętność, umiejętności
- wiedza, poznanie
- niepobożnych
- bezbożni
- obrzydliwością
- coś odrażającego w oczach Boga
- jakoż
- a więc, jakże
- bojaźń, bojaźni
- cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
- weselem
- radość
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Mały początek
Łk 13
Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.
Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.