Psalmy i Przypowieści w miesiąc · Dzień 28 z 31
Dzień 28
Ps 131–135; Prz 28
Dzień 28 z 31
Stary Testament
Psalm
Ps 131
1 Pieśń stopni Dawidowa. Panie! nie wyniosło się serce moje, ani się wyniosły oczy moje, anim się kusił o rzeczy wielkie, albo wyższe nad to, niż mi należy. 2 Izalim nie położył i nie uspokoił mojej, jako dziecię odstawione od matki swej? odstawionemu dziecięciu była podobna we mnie dusza moja. 3 Miejże nadzieję w Panu, o Izraelu! odtąd aż na wieki.
Ps 132
1 Pieśń stopni. Na Dawida pomnij, Panie! na wszystkie utrapienia jego. 2 Który przysiągł Panu, a uczynił mocarzowi Jakóbowemu, mówiąc: 3 nie wnijdę do domu mego, i nie wstąpię na posłanie łoża mego; 4 I nie pozwolę snu oczom moim, ani powiekom moim drzemania, 5 Dokąd nie znajdę miejsca dla Pana, na mieszkania mocarzowi Jakóbowemu. 6 Oto usłyszawszy o niej w Efracie, znaleźliśmy ją na polach leśnych. 7 Wnijdźmyż do przybytków jego, a kłaniajmy się u podnóżka nóg jego. 8 Powstańże Panie! a do twego, ty, i możności twojej. 9 Kapłani twoi niech się obloką w sprawiedliwość, a święci twoi nie się rozradują. 10 Dla Dawida, sługi twego, nie odwracaj pomazańca twego. 11 Przysiągł Pan Dawidowi prawdę, a nie uchyli się od niej, mówiąc: Z owocu twego posadzę na twojej. 12 Będąli strzegli synowie twoi przymierza mojego, i świadectw moich, których ich nauczę: i synowie ich aż na wieki będą siedzieli na stolicy twojej 13 obrał Pan , i upodobał go sobie na mieszkanie, mówiąc: 14 Toć będzie odpocznienie moje aż na wieki; tu będę mieszkał, bom go siebie upodobał. 15 jego będę obficie błogosławił, a ubogich jego nasycę chlebem. 16 Kapłanów jego przyoblokę zbawieniem, a święci jego weseląc się, radować się będą. 17 Tam sprawię, że zakwitnie róg Dawidowy; tam zgotuję pochodnię pomazańcowi memu. 18 Nieprzyjaciół jego przyoblokę wstydem; ale nad nim rozkwitnie się korona jego.
Ps 133
1 Pieśń stopni Dawidowa. Oto jako rzecz dobra, i jako wdzięczna, gdy bracia zgodnie mieszkają. 2 Jest jako olejek najwyborniejszy wylany na głowę, ściekający na brodę, na brodę Aaronową, ściekający aż i na podołek szat jego. 3 Jako rosa Hermon, która zstępuje na góry Syońskie; tam daje Pan błogosławieństwo i aż na wieki.
Ps 134
Ps 135
1 Halleluja. Chwalcie imię Pańskie, chwalcie słudzy Pańscy. 2 Którzy stawacie w domu Pańskim, w sieniach domu Boga naszego. 3 Chwalcież Pana, to Pan dobry; śpiewajcież imieniowi jego, boć jest wdzięczne. 4 Albowiem sobie Pan obrał, i Izraela za własność swoję. 5 Jać uznaję, wielki jest Pan, a Pan nasz jest nad wszystkich bogów. 6 co chce Pan, to czyni, na niebie i na ziemi, w morzu i we wszystkich przepaściach. 7 Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich; 8 Który pobił pierworodztwa w Egipcie, od człowieka aż do bydlęcia. 9 Posłał znaki i cuda w pośród ciebie, Egipcie! na i na wszystkich sług jego. 10 Który poraził wiele narodów, a pobił królów możnych; 11 Sehona, króla Amorejskiego, i Oga, króla Basańskiego, i wszystkie królestwa Chananejskie. 12 I dał ziemię ich w , w dziedzictwo Izraelowi, ludowi swemu. 13 Panie! imię twoje na wieki; Panie! pamiątka twoja od narodu do narodu. 14 Zaite Pan sądzić będzie lud swój, a nad sługami swymi zmiłuje się. 15 Ale pogańskie, srebro i złoto, są robotą rąk ludzkich. 16 Usta mają, a nie mówią, oczy mają, a nie widzą; 17 Uszy mają, a nie słyszą, ani mają tchnienia w ustach swoich. 18 Niech im podobni będą, którzy je robią, i wszyscy, którzy w nich ufają. 19 Domie Izraelski! błogosławcie Panu; domie Aaronowy! błogosławcie Panu. 20 Domie Lewiego! błogosławcie Panu, którzy się boicie Pana, błogosławcie Panu. 21 Błogosławiony Pan z Syonu, który mieszka w . Halleluja.
Prz 28
1 Uciekają niezbożni, choć ich nikt nie goni: ale sprawiedliwi jako lwię młode są bez . 2 Dla przestępstwa ziemi wiele bywa jej; ale dla człowieka roztropnego i umiejętnego trwałe bywa państwo. 3 Mąż ubogi, który uciska nędznych, podobny jest dżdżowi gwałtownemu, po którym chleba nie bywa. 4 Którzy opuszczają , chwalą niezbożnika; ale ci, którzy strzegą zakonu, są im odpornymi. 5 Ludzie źli nie zrozumiewają sądu; ale którzy Pana szukają, rozumieją . 6 Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swojej, niżeli przewrotny na drogach swych, chociaż jest bogaty. 7 Kto strzeże zakonu, jest synem roztropnym; ale kto karmi obżercę, czyni zelżywość ojcu swemu. 8 Kto rozmnaża majętność swoję z lichwy i z płatu, temu ją zbiera, który ubogiemu szczodrze będzie dawał. 9 Kto odwraca ucho swe, aby nie słuchał zakonu, i modlitwa jego jest . 10 Kto zawodzi uprzejmych na drogę złą, w dół swój sam wpadnie; ale uprzejmi odziedziczą rzeczy dobre. 11 Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go. 12 Gdy się radują sprawiedliwi, wielka jest sława; ale gdy powstawają , kryje się człowiek. 13 Kto pokrywa przestępstwa swe, nie poszczęści mu się; ale kto je wyznaje i opuszcza, miłosierdzia dostąpi. 14 Błogosławiony człowiek, który się zawsze boi; ale kto zatwardza serce swoje, wpada w złe. 15 Pan niezbożny, panujący nad ludem ubogim jest jako lew ryczący, i jako niedźwiedź głodny. 16 Książę bezrozumny wielkim jest drapieżcą: ale kto nienawidzi łakomstwa, przedłuży dni swoje. 17 Człowieka, który gwałt czyni krwi ludzkiej, choćby i do dołu uciekał, nikt nie zatrzyma. 18 Kto chodzi w uprzejmości, zachowany będzie; ale przewrotny na drogach swoich oraz upadnie. 19 Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, ubóstwem nasycony bywa. 20 Mąż wierny przyczyni błogosławieństwa; ale kto się prędko chce zbogacić, nie bywa bez winy. 21 Mieć wzgląd na osobę, rzecz niedobra; bo nie jeden dla kęsa chleba staje się przewrotnym. 22 Prędko chce człowiek zazdrościwy zbogatnieć, a nie wie, nać niedostatek przyjdzie. 23 Kto strofuje człowieka, większą potem łaskę znajduje, niż ten, co pochlebia językiem. 24 Kto łupi ojca swego, albo matkę swoją, a mówi, iż to nie grzech: towarzyszem jest mężobójcy. 25 Wysokomyślny wszczyna zwadę; ale kto nadzieję ma w Panu, dostatek mieć będzie. 26 Kto ufa w sercu swem, głupi jest; ale kto sobie mądrze poczyna, ten ujdzie nieszczęścia. 27 Kto daje ubogiemu, nie będzie miał niedostatku; ale kto od niego odwraca oczy swe, wielkie przeklęstwa nań przyjdą. 28 Gdy niepobożni powstawają, kryje się człowiek; ale gdy giną, sprawiedliwi się rozmnażają.
Słowniczek archaizmów (27)
- dusza, duszy
- życie, osoba, człowiek
- ślub
- przyrzeczenie złożone Bogu
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
- przybytku
- namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
- wnijdź
- wejdzie, wejść
- odpocznienie, odpocznienia
- odpoczynek
- skrzynia
- skrzynia przymierza, Arka
- oblicza
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- żywot, żywota
- życie; także: łono, brzuch
- stolicy
- tron (także: stolica)
- tedy
- wtedy, zatem
- albowiem
- ponieważ, bo
- syon
- Syjon (Jerozolima)
- żywność
- pożywienie
- świątnicy
- świątynia
- jakóba
- Jakub
- iż
- że
- wszystko
- cały, każdy
- faraona
- faraon
- dziedzictwo
- spadek, własność
- bałwany
- bożek, posąg bałwochwalczy
- jeruzalemie
- Jerozolima
- bojaźni
- cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
- książę, książąt, książąt
- przywódca, władca, wódz
- zakon, zakonu
- Prawo Mojżeszowe (Tora)
- obrzydliwością
- coś odrażającego w oczach Boga
- niepobożni
- bezbożni
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Mały początek
Łk 13
Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.
Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.