Biblia w rok · Dzień 358 z 365
Dzień 358
Za 1–3; Dz 9; Ps 58
Dzień 358 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Za 1
1 Miesiąca ósmego roku wtórego Daryjusza stało się słowo Pańskie do mnie Zacharyjasza, syna Barachyjaszowego, syna Iddowego, proroka, mówiąc: 2 Rozgniewał się Pan na ojców waszych bardzo. 3 rzecz do nich: Tak mówi Pan zastępów: Nawróćcie się do mnie, mówi Pan zastępów, a nawrócę się do was, mówi Pan zastępów. 4 Nie bądźcież jako ojcowie wasi, na których wołali ojcowie pierwsi, mówiąc: Tak mówi Pan zastępów: Nawróćcież się teraz od złych dróg waszych, i od złych spraw waszych; ale nie usłuchali, ani dbali na mię, mówi Pan. 5 Gdzież są ojcowie wasi, i prorocy? na wieki żyć będą? 6 izali słowa moje i ustawy moje, którem prorokom, sługom moim, nie zasięgły ojców waszych? tak, że nawróciwszy się rzekli: Jako nam Pan zastępów uczynić umyślił według dróg naszych i według uczynków naszych, tak nam uczynił. 7 Dnia dwudziestego i czwartego jedenastego miesiąca (ten jest miesiąc Sebat) roku wtórego Daryjuszowego stało się słowo Pańskie do Zacharyjasza, syna Barachyjaszowego, syna Iddowego, proroka, mówiąc: 8 Widziałem w nocy, a oto mąż jechał na koniu rydzym, który stał między mirtami, które były w nizinie, a za nim konie rydze, czarne i białe. 9 rzekł: Co zacz są ci, panie mój? I rzekł do mnie Anioł rozmawiający zemną: Ja tobie okażę, co zacz są. 10 I odpowiedział mąż, który stał między mirtami, i rzekł: Ci są, których posłał Pan, aby przeszli ziemię. 11 I odpowiedzieli Aniołowi Pańskiemu stojącemu między mirtami, i rzekli: Przeszliśmy ziemię, a oto ziemia bezpieczeństwa i pokoju używa. 12 Tedy odpowiedział Anioł Pański, i rzekł: O Panie zastępów! i dokądże się nie zmiłujesz nad Jeruzalemem, i nad miastami Judzkiemi, na któreś się gniewał już siedmdziesiąt lat? 13 I odpowiedział Pan Aniołowi , który mówił zemną, słowy dobremi, słowy pociesznemi. 14 I rzekł do mnie Anioł, który mówił zemną: Wołaj a rzecz: Tak mówi Pan zastępów: Zapaliłem się za Jeruzalemem i za Syonem gorliwością wielką. 15 A gniewam się bardzo na te narody, które używają pokoju; bo gdym się Ja trochę zagniewał, tedy one pomagały do złego. 16 Przetoż tak mówi Pan: Nawróciłem się do w miłosierdziu, dom mój zbudowany będzie w niem, mówi Pan zastępów, i sznur rozciągniony będzie na Jeruzalem. 17 Jeszcze wołaj, mówiąc: Tak mówi Pan zastępów: Jeszcze się osadzą miasta moje dla obfitości dobrego; bo jeszcze Pan pocieszy, i obierze jeszcze Jeruzalem. 18 Tedym podniósł oczy swe i ujrzałem, a oto cztery rogi. 19 I rzekłem do Anioła, który mówił zemną: to jest? I rzekł do mnie: Teć są rogi, które rozrzuciły Judę i Izraela i Jeruzalem. 20 Ukazał mi też Pan czterech kowali. 21 I rzekłem: Cóż ci idą czynić? I odpowiedział, mówiąc: Teć są rogi, które rozrzuciły Judę, tak, żaden nie mógł podnieść głowy swojej; przetoż ci przyszli, aby je przestraszyli, i strącili rogi tych narodów, które podniosły róg przeciwko ziemi Judzkiej, aby ją rozrzuciły.
Za 2
1 Potem podniosłem oczy swoje i ujrzałem, a oto mąż, w którego ręce był sznur pomiarowy. 2 I rzekłem: Dokąd idziesz? I rzekł do mnie: Abym rozmierzył , i , jako wielka jest szerokość jego, i jako wielka długość jego. 3 A oto gdy on Anioł, który rozmawiał zemną, wychodził, inszy Anioł wychodził przeciwko niemu. 4 I rzekł do niego: Bież, rzecz do tego młodzieńca, mówiąc: Jeruzalemczycy po wsiach mieszkać będą dla mnóstwa ludu i bydła w pośrodku jego. 5 A ja będę, mówi Pan, murem jego ognistym w około, i będę sławą w pośrodku jego. 6 Nuże, nuże! Ucieczcie już z ziemi północnej, mówi Pan, ponieważ na cztery strony świata, mówi Pan, rozproszyłem was. 7 Nuże ! który mieszkasz u córki Babilońskiej, wyswobódź się. 8 Bo tak mówi Pan zastępów: Posłał mię po sławę przeciwko tym narodom, którzy was złupili; bo kto się was dotyka, dotyka się źrenicy oka mego. 9 oto Ja podniosę rękę moję przeciwko nim, i będą łupem sługom swoim, a dowiecie się, mię Pan zastępów posłał. 10 Zaśpiewaj a rozraduj się, córko Syońska! bo oto Ja przyjdę, a mieszkać będę w pośrodku ciebie, mówi Pan. 11 I przyłączy się w on dzień wiele narodów do Pana, i będą ludem moim, i będę mieszkał w pośród ciebie, a dowiesz się, iż Pan zastępów posłał mię do ciebie. 12 Pan Judę weźmie w osiadłość za dział swój w ziemi świętej, i obierze zaś Jeruzalem. 13 Niech umilknie wszelkie ciało przed Pańskiem; albowiem się ocuci z mieszkania świętobliwości swojej.
Za 3
1 Zatem mi okazał Jesuego, kapłana najwyższego, stojącego przed Aniołem Pańskim, i szatana stojącego po prawicy jego, aby mu się sprzeciwił. 2 Ale Pan rzekł do szatana: Niech cię Pan zgromi, szatanie! niech cię, mówię, zgromi Pan, który obrał . ten nie jest jako głownia wyrwana z ognia? 3 Ale Jesua był obleczon w szatę plugawą, a stał przed Aniołem. 4 A odpowiadając rzekł do tych, którzy stali przed nim, mówiąc: Zdejmijcie tę szatę plugawą z niego. I rzekł do niego: Otom przeniósł z ciebie twoję, a oblekłem cię w szaty odmienne. 5 Znowu rzekł: Niech włożą piękną czapkę na głowę jego; i włożyli piękną czapkę na głowę jego, i oblekli go w szaty, a Anioł Pański stał przytem. 6 I oświadczał się Anioł Pański przed Jesuem, mówiąc: 7 Tak mówi Pan zastępów: drogami mojemi chodzić będziesz, a jeźli ustaw moich przestrzegać będziesz, też ty będziesz sądził dom mój, i będziesz strzegł moich; i dam ci to zapewne, abyś chodził między tymi, którzy tu stoją. 8 Słuchajże tedy teraz, Jesue, kapłanie najwyższy! ty i towarzysze twoi, którzy siedzą przed tobą: ci mężowie są dziwem, oto Ja sługę mego Latorośl. 9 oto ten kamień, który kładę przed Jesuego, na ten kamień jeden obrócone będą oczów; oto Ja wyrzeżę na nim rzezanie, mówi Pan zastępów, a odejmę nieprawość tej ziemi, dnia jednego. 10 Dnia , mówi Pan zastępów, wezwie każdy bliźniego swego pod macicę winną i pod figowe drzewo.
Dz 9
1 A Saul jeszcze dychając groźbą i morderstwem przeciwko uczniom Pańskim, przyszedł do najwyższego kapłana. 2 I prosił go o listy do Damaszku do bóżnic, tam znalazł tej drogi (tą drogą idących) których mężów albo , aby ich związane do . 3 A gdy jechał, stało się, gdy się przybliżał do Damaszku, że z prędka oświeciła go światłość z nieba. 4 A padłszy na ziemię, usłyszał głos do siebie mówiący: Saulu! Saulu! mię prześladujesz? 5 rzekł: Ktoś jest, Panie? A Pan rzekł: Jam jest Jezus, którego ty prześladujesz; trudno tobie przeciw ościeniowi wierzgać. 6 A Saul drżąc i bojąc się, rzekł: Panie! co chcesz, abym ja uczynił? A Pan do niego: Wstań, a do miasta, a tam ci powiedzą, co byś ty miał czynić. 7 A mężowie, którzy z nim byli w drodze, stanęli, zdumiawszy się; głos tylko słysząc, ale nikogo nie widząc. 8 I wstał Saul z ziemi, a otworzywszy oczy swoje, nikogo nie widział. Tedy ująwszy go za rękę; prowadzili go do Damaszku, 9 był trzy dni nie widząc, i nie jadł ani pił. 10 A był niektóry uczeń w Damaszku, imieniem Ananijasz; i rzekł Pan do niego w widzeniu: Ananijaszu! A on rzekł: Otom ja, Panie! 11 A Pan rzekł do niego: Wstań, a idź na ulicę, którą prostą, a szukaj w domu Judowym Saula imieniem Tarseńczyka; oto się modli. 12 I widział w widzeniu męża, imieniem Ananijasz, wchodzącego i rękę na się wkładającego, aby przejrzał. 13 I odpowiedział Ananijasz: Panie! słyszałem od wielu o tym mężu, jako wiele złego czynił świętym twoim w Jeruzalemie. 14 I tu ma moc od najwyższych kapłanów, aby wiązał wszystkie wzywające imienia twego. 15 I rzekł do niego Pan: Idźże, albowiem mi ten jest naczyniem wybranem, aby nosił imię moje przed pogany i królmi, i przed syny Izraelskimi. 16 Albowiem ja mu ukażę, jako wiele musi cierpieć dla imienia mego. 17 I poszedł Ananijasz, i wszedł do domu, a włożywszy na niego ręce, rzekł: Saulu, bracie! Pan mię posłał, Jezus on, któryć się ukazał w drodze, którąś jechał, abyś przejrzał, a był napełniony Duchem Świętym. 18 I zarazem spadły z oczów jego jako łuski i przejrzał, a wstawszy ochrzczony jest. 19 A wziąwszy pokarm, posilił się. I był Saul z uczniami, którzy byli w Damaszku, kilka dni. 20 I zaraz kazał w bóżnicach Chrystusa, że on jest Synem Bożym. 21 I zdumiewali się wszyscy, którzy go słuchali, i mówili: to nie jest ten, który burzył w Jeruzalemie tych, którzy wzywali imienia tego? i tuć na to przyszedł, aby ich związawszy, wiódł do najwyższych kapłanów? 22 A Saul tem więcej zmacniał się i zawstydzał Żydy, którzy mieszkali w Damaszku, dowodząc, iż ten jest Chrystus. 23 A gdy przeszło niemało dni, uradzili między sobą, aby go zabili. 24 Ale się dowiedział Saul o zasadzce ich. Strzegli też bram we dnie i w nocy, aby go zabili. 25 Lecz uczniowie wziąwszy go w nocy, spuścili go po powrozie przez mur w koszu. 26 A gdy przyszedł Saul do Jeruzalemu, kusił się przyłączyć do uczniów; ale się go wszyscy bali, nie wierząc, aby był uczniem. 27 Lecz Barnabasz wziąwszy go, przywiódł go do Apostołów i powiadał im, jako w drodze widział Pana, a iż mówił do niego, i jako w Damaszku bezpiecznie mówił w imieniu Jezusowem. 28 I mieszkał z nimi w Jeruzalemie. 29 A bezpiecznie sobie poczynając w imieniu Pana Jezusowem, mówił i gadał z Grekami; a oni się starali, jako by go zabić. 30 O czem dowiedziawszy się bracia, odprowadzili go do Cezaryi i odesłali go do Tarsu. 31 A tak zbory po Judzkiej ziemi i Galilei, i miały pokój, budując się i chodząc w Pańskiej, a przez pociechę Ducha Świętego rozmnażały się. 32 I stało się, gdy Piotr obchodził wszystkie, przyszedł też do świętych, którzy mieszkali w Liddzie. 33 Tamże znalazł człowieka niektórego, imieniem Eneasz, od ośmiu lat na łożu leżącego, który był powietrzem ruszony. 34 I rzekł mu Piotr: Eneaszu! uzdrawia cię Jezus Chrystus; wstańże, a pościel sobie. I zarazem wstał. 35 A widzieli go wszyscy, którzy mieszkali w Liddzie i w Saronie, którzy się nawrócili do Pana. 36 A była w Joppie niektóra uczennica, imieniem Tabita, która wyłożywszy, zowie się Dorka; ta była pełna dobrych uczynków i jałmużny, które czyniła. 37 I stało się w one dni, że rozniemógłszy się, umarła; którą omywszy, położyli na sali. 38 A iż Lidda była blisko Joppy, uczniowie usłyszawszy, że tam jest Piotr, posłali do niego dwóch mężów, prosząc go, aby się nie lenił przyjść do nich. 39 Tedy wstawszy Piotr, szedł z nimi; a gdy przyszedł, wprowadzili go na salę i obstąpiły go wszystkie wdowy, płacząc i ukazując suknie i płaszcze, które im Dorka robiła, póki była z nimi. 40 A Piotr wygnawszy wszystkie, klęknął na kolana i modlił się, a obróciwszy się do onego ciała, rzekł: Tabito, wstań! a ona otworzyła oczy swoje i ujrzawszy Piotra, usiadła. 41 A on podawszy jej rękę, podniósł ją, a zawoławszy świętych i wdów, stawił ją żywą. 42 I rozsławiło się to po wszystkiej Joppie, i wiele ich uwierzyło w Pana. 43 I stało się, że przez wiele dni został Piotr w Joppie u niejakiego Szymona, garbarza.
Ps 58
1 śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, pieśń złota Dawidowa. 2 O zgromadzenie! poprawdzie sprawiedliwość mówicie? A uprzejmież sądzicie, wy synowie ludzcy? 3 , radniej w sercu knujecie, a gwałty rąk waszych na ziemi odważacie. 4 Odłączyli się niezbożnicy zaraz od narodzenia; pobłądzili zaraz z matki swej, mówiąc kłamstwo. 5 Jad mają w sobie, jako wężowy, jako jad żmii głuchej, która zatula ucho swoje, 6 Aby nie słyszała głosu zaklinacza, ani czarownika w czarach biegłego. 7 O Boże! pokruszże zęby ich w ustach ich; połam, Panie! lwiąt trzonowe zęby. 8 Niech się rozpłyną jako woda, niech się wniwecz obrócą; niech będą jako ten, który naciąga łuk, się strzały jego łamią. 9 Jako ślimak, który schodzi i niszczeje; jako martwy płód niewieści niech nie oglądają słońca. 10 Ciernie wasze niż wypuszczą tarny swoje, za zielona w gniewie Bożym jako wichrem porwane będą. 11 I będzie się weselił sprawiedliwy, gdy ujrzy pomstę; nogi swoje umyje we krwi niepobożnego. I rzecze każdy: Zaprawdęć sprawiedliwy odniesie pożytek z sprawiedliwości swojej; zaisteć jest Bóg, który sądzi na ziemi.
Słowniczek archaizmów (34)
- przetoż
- dlatego
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- wszakże
- jednak, przecież
- rozkazał
- polecić, nakazać; polecenie
- tedy, tedym
- wtedy, zatem
- wszystka, wszystkiej
- cały, każdy
- onego, onemu
- ten, tamten
- jeruzalem, jeruzalemie, jeruzalemu
- Jerozolima
- syon, syonie
- Syjon (Jerozolima)
- cóż
- co
- iż
- że
- obaczył
- zobaczyć, spojrzeć
- albowiem
- ponieważ, bo
- obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- nieprawość, nieprawości
- bezprawie, grzech
- jeźli, jeźliby
- jeśli
- sieni
- przedsionek
- aczkolwiek
- chociaż
- przywiodę, przywiódł
- przyprowadzę, przyprowadził
- siedm
- siedem
- niewiasty
- kobieta
- przeczże
- dlaczego
- wnijdź
- wejdzie, wejść
- kędy
- gdzie
- zowią
- nazywają
- wnet
- zaraz
- żydowie
- Żydzi
- samaryi
- Samaria
- bojaźni
- cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
- precz
- daleko, na zewnątrz
- przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- owszem
- przeciwnie; owszem
- żywota
- życie; także: łono, brzuch
- pierwej
- wcześniej, najpierw
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Z Szawła Paweł
Dz 9
Szaweł jedzie do Damaszku, by prześladować wierzących, kiedy oślepia go światło i słyszy głos: dlaczego mnie prześladujesz? To przełom, po którym gorliwy przeciwnik staje się głosicielem Chrystusa. Bóg wysyła do niego Ananiasza, ucznia, który ma uzasadnione obawy, bo słyszał o Szawle. Mimo lęku idzie, kładzie ręce na Szawła i nazywa go bratem. Ta historia przypomina, że Bóg potrafi zmienić każdego, a także że używa zwykłych wiernych, by w tym pomogli. Zastanów się, kim jest dla ciebie ktoś, w kogo przemianę nie wierzysz. Dziś pomódl się za tę osobę, a jeśli możesz, powitaj ją życzliwie. Łaska zmienia nawet największych przeciwników Chrystusa.
Modlitwa: Panie, dla ciebie nikt nie jest przegrany. Pomóż mi być Ananiaszem dla kogoś innego.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.