Dzień 11

Hi 22–24

Dzień 11 z 365

Stary Testament

Hi 22–24

Hi 22

1 A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł: 2 Bogu człowiek może być pożytecznym? raczej pożyteczny jest sam sobie, mądrze się sprawując. 3 Izali się kocha Wszechmogący w tem, że się ty usprawiedliwiasz? albo co za zysk ma, gdy doskonałe pokazujesz drogi twoje? 4 Aza cię będzie karał bojąc się ciebie? albo z tobą pójdzie do sądu? 5 Azaż złość twoja nie jest wielka, i końca nieprawościom twoim? 6 Albowiemeś pobierał zastaw od braci twoich bez przyczyny, a z szat odzierałeś nagich. 7 Wodyś spracowanemu nie podał, a głodnemu odmówiłeś chleba. 8 Ale człowiekowi możnemu dałeś ziemię, a ten, który był w powadze, mieszkał w niej. 9 Wdowy puszczałeś próżne, a sierót ramiona potarłeś. 10 A ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły. 11 Albo cię ogarnęły ciemności, nie widzisz? a wielkości wód okryły cię. 12 Mówisz: Izali Bóg nie jest na wysokości niebios? Spojrzyj proszę na wierzch gwiazd, jako są wysokie. 13 Przetoż mówisz: A wie Bóg? izaż przez chmury sądzić będzie? 14 Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się. 15 Izaż ścieszki wieku przeszłego nie baczysz, którą deptali ludzie złośliwi? 16 Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich. 17 Którzy mawiali Bogu: Odejdź od nas; cóżby im uczynił Wszechmogący? 18 Gdyż on był napełnił dobrem domy ich; (ale rada daleka jest odemnie.) 19 Co widząc sprawiedliwi, weselili się, a niewinny naśmiewał się z nich. 20 Zwłaszcza, iż nie była wycięta majętność nasza, lecz ich ogień pożarł. 21 Przyuczaj się, proszę, z nim przestawać, a uczyń sobie z nim pokój: boć się tak będzie szczęściło. 22 Przyjmij, proszę, z ust jego , a złóż wyroki jego w sercu twojem. 23 się nawrócisz do Wszechmocnego, zbudowany będziesz, a oddalisz od twego: 24 nakładziesz po ziemi wybornego złota; a złota z Ofir, jako kamienia z potoku. 25 I będzie Wszechmocny wybornem złotem twojem, i srebrem, i siłą twoją. 26 Tedy się w Wszechmocnym rozkochasz, a podniesiesz ku Bogu twoje. 27 Będziesz mu się modlił, a wysłucha cię, i śluby twoje oddasz mu. 28 Bo cokolwiek postanowisz, będzieć się darzyło, a na drogach twoich rozjaśni się światłość. 29 Gdy inni zniżeni będą, ty rzeczesz: Jam jest wywyższon; bo tego, co jest uniżonych oczów, Bóg zbawia. 30 Wybawi i tego, który nie jest niewinny, i wybawion będzie w czystości rąk twoich.

Hi 23

1 A odpowiadając rzekł: 2 jeszcze uporem zowiecie narzekanie moje, choć bieda moja cięższa jest niż wzdychanie moje? 3 Obym wiedział, gdziebym go mógł znaleść, szedłbym aż do jego. 4 Przełożyłbym przed nim sprawę moję, a usta moje napełniłbym dowodami. 5 Dowiedziałbym się, mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł. 6 się w wielkości siły swojej będzie spierał ze mną? Nie; i sam mi doda siły. 7 Tamby się człowiek szczery rozprawił z nim, i byłbym wolnym wiecznie od sędziego mego. 8 Ale oto, pójdęli wprost, go; a nazad, nie dojdę go. 9 Pójdęli w lewo, choćby zatrudniony był, nie oglądam go; ukryłliby się w prawo, nie ujrzę go, 10 Gdyż on zna drogę moję; a będzieli mię doświadczał, jako złoto wynijdę. 11 Śladu jego trzymała się noga moja; drogim jego przestrzegał, a nie zstępowałem z niej. 12 Od przykazania ust jego nie odchylałem się; owszem, postanowiłem u siebie zachować słowa ust jego. 13 Jeźli on przy swem stanie, któż go odwróci? bo co jego żąda, to uczyni: 14 Bo on wykona, co postanowił o mnie, a takowych przykładów dosyć jest u niego. 15 od jego strwożyłem się, a uważając to, lękam się go. 16 Bóg zemdlił serce moje, a Wszechmocny zatrwożył mną. 17 Tak, żem mało nie zginął od ciemności; bo przed oblicznością moją nie zakrył zamroczenia.

Hi 24

1 od Wszechmocnego nie są zakryte czasy? a którzy go znają, nie widzą dni jego? 2 Niezbożni granice przenoszą, zabierają i pasą. 3 Osła sierotek zajmują, a wołu od wdowy w zastawie biorą. 4 Spychają ubogich z drogi; spólnie się muszą nędzni kryć na ziemi. 5 Oto jako leśne osły w puszczach wychodzą na robotę swoję, wstawając rano na łupiestwo; pustynia jest chlebem ich, i dzieci ich. 6 Na polu ubogiego pożynają zboże, a z winnic zbierają. 7 Nagich nocować przymuszają bez odzienia, którzy się nie mają czem nakryć na zimnie. 8 Powodzią gór zmaczani bywają, nie mając mieszkania przytulają się do skały. 9 Porywają sierotkę od piersi, a od ubogiego biorą zastaw. 10 Nagiemu dopuszczają chodzić bez odzienia, a o głodzie chowają tych, którzy ich snopy noszą. 11 A ci, którzy między murami ich wyciskają oliwę i prasy tłoczą, pragną. 12 Ludzie w mieście wzdychają, a dusze zabitych wołają, a Bóg temu wstrętu nie czyni. 13 Cić to są, którzy się sprzeciwiają światłości, a nie znają dróg jej, ani stanęli na ścieszkach jej. 14 Raniuczko wstaje mężobójca, zabija ubogiego i niedostatecznego, a w nocy jest jako złodziej. 15 Oko cudzołożnika pilnuje zmierzku, mówiąc: Nie ujrzy mię nikt; i zakrywa swe. 16 Podkopywają w ciemności domy, które sobie naznaczyli, i nienawidzą światła. 17 Ale zaranek jest im jako cień śmierci; ich kto pozna, przypada na nich strach cienia śmierci. 18 Lekkimi są na wodach; przeklęty dział ich na ziemi; nie patrzą na drogę wolną. 19 Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników. 20 Zapomina go matki jego, a robak słodkość z niego czuje; więcej pamiątki jego, a połamana jest jako drzewo. 21 Roztrąca niepłodną, która nierodziła, a wdowie nie czyni dobrze. 22 Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim. 23 Daje mu Bóg, na czemby bezpiecznie spolegać mógł: oczy jego patrzą na drogi ich. 24 Na chwilę wywyższeni są, alić ich niemasz; zniżeni i ściśnieni będą jako inni wszyscy, a jako wierzch kłosa ścięci będą. 25 A jeźli nie tak jest, gdzież jest ten, coby mi zadał kłamstwo, a coby obrócił wniwecz słowa moje?

Słowniczek archaizmów (22)

azaż, aza, izali, izaż: czyż? (pytanie retoryczne)
niemasz: nie ma
przetoż: dlatego
iż: że
cóż: co
niepobożni, niepobożnych: bezbożni
ostatki: reszta
zakon: Prawo Mojżeszowe (Tora)
jeźli: jeśli
nieprawość: bezprawie, grzech
przybytku: namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
tedy: wtedy, zatem
oblicze, oblicza: twarz; „przed obliczem” = w obecności
ijob: Hiob
czemuż: dlaczego
stolicy: tron (także: stolica)
jakoby: jak gdyby; żeby
owszem: przeciwnie; owszem
dusza: życie, osoba, człowiek
trzody: stado
żywot, żywocie: życie; także: łono, brzuch
wszakże: jednak, przecież

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Mały początek

Łk 13

Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.

Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.

Zaloguj się, aby odhaczać dni.