1 śpiewakowi Seminit, pieśń Dawidowa.2 Ratuj, Panie! boć już niestaje miłosiernego, a wyginęli uprzejmi z synów ludzkich.3 Każdy mówi kłamstwo z bliźnim swoim: usty pochlebnemi, dwojakiem sercem mówią.4 Niechajże Pan wytraci wszystkie wargi pochlebne, i język mówiący rzeczy wyniosłe.5 Którzy mówią: Językiem naszym przewiedziemy, wargi nasze za nami są, któż jest panem naszym?6 Dla zniszczenia ubogich, i dla wołania nędznych teraz powstanę, mówi Pan; postawię w bezpieczności tego, na którego sidła stawiają.7 Słowa Pańskie są słowa czyste, jako srebro wypławione w piecu glinianym, przelewane.8 Ty, Panie! zachowaj ich; strzeż ich od rodzaju tego aż na wieki. Ze wszystkich stron krążą, gdy wywyższeni bywają najpodlejsi między synami ludzkimi.
1 śpiewakowi pieśń Dawidowa.2 Dokądże Panie? Zapomniszże mię na wieki? dokądże ukrywać będziesz twego przedemną?3 Dokądże się będę radził w swojej, a trapił w sercu mojem przez cały dzień? Dokądże się będzie wywyższał nieprzyjaciel mój nademną?4 Wejrzyjże, wysłuchaj mię, Panie, Boże mój! oświeć oczy me, bym nie zasnął w śmierci;5 By snać nie rzekł nieprzyjaciel mój: Przemogłem go; ażeby się nieprzyjaciele moi nie rodowali, gdybym się zachwiał.6 Ale ja w miłosierdziu twojem ufam: rozraduje się serce moje w zbawieniu twojem; będę śpiewał Panu, że mi dał wiele dobrego.
1 śpiewakowi psalm Dawidowy.2 Głupi rzekł w sercu swojem: Boga. Popsowali się, obrzydliwymi się stali w zabawach swoich: niemasz, ktoby czynił dobrze.3 Pan z niebios spojrzał na synów ludzkich, aby , byłliby kto rozumny i szukający Boga.4 Aleć wszyscy odstąpili, jednako się nieużytecznymi stali; niemasz, ktoby czynił dobrze, niemasz i jednego.5 nie wiedzą wszyscy czyniciele , że pożerają lud mój, jako więc chleb jedzą? ale Pana nie wzywają.6 Tam się bardzo ulękną, gdyż Bóg jest przy narodzie sprawiedliwego.7 Hańbicie radę ubogiego; ale Pan jest nadzieją jego. Któż da z Syonu wybawienie Izraelowi? Gdyż wyprowadzi Pan z więzienia lud swój; rozraduje się , a Izrael się rozweseli.
Słowniczek archaizmów (13)
przedniejszemu
najznamienitszy, naczelny
siedm
siedem
kroć
razy („siedm kroć” = siedem razy)
niepobożni
bezbożni
oblicza
twarz; „przed obliczem” = w obecności
duszy
życie, osoba, człowiek
snać
może, być może
niemasz
nie ma
obaczył
zobaczyć, spojrzeć
azaż
czyż? (pytanie retoryczne)
nieprawości
bezprawie, grzech
zasię
zaś, natomiast
jakób
Jakub
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Mały początek
Łk 13
Jezus porównuje królestwo Boże do ziarna gorczycy, które wyrasta w drzewo, i do zakwasu, którym kobieta zaczyna całe ciasto. Oba obrazy mówią o niepozornym początku i ukrytym, lecz nieodpartym wzroście. W świecie ceniącym spektakularne efekty łatwo lekceważyć małe, codzienne akty wiary: modlitwę w kuchni, uprzejmość wobec trudnego współpracownika, wierność w drobiazgach. Bóg często działa tak, że nie widać go od razu. Dziś nie próbuj dokonać czegoś wielkiego. Zrób jedną małą, dobrą rzecz i zostaw skutki Panu, który rozwija to, co zasiane w jego imieniu. Wierność w małym to już uczestnictwo w jego królestwie.
Modlitwa: Panie, naucz mnie cenić małe kroki i ufać, że ty sprawisz wzrost.
